Je allereerste liefde. In Het offer van Wouter Godijn vertelt Maarten, een inmiddels oudere man, het verhaal van zijn grote jeugdliefde, een liefde die gedurende zijn hele leven van invloed zal blijven.
Het offer begint als Maarten in de eerste klassen van de middelbare school zit. Zijn houding en taalgebruik zijn herkenbaar voor een middelbare scholier van die leeftijd. Zijn moeder is net opgenomen geweest in een inrichting. Nicole zit bij hem in de klas: ‘Dan loopt Nicole door de klas – niet als een meisje. Aan lopen als een meisje deed ze niet. Gewoonlijk liep ze als een man met een taak, een missie.’

Wouter Godijn (1955) schrijft romans en gedichten. In 2013 werd zijn roman Hoe ik een beroemde Nederlander werd genomineerd voor de AKO-literatuurprijs en in 2012 kreeg hij de Jan Campert-prijs voor zijn bundel Hoe H.H. de wereld redde. Hij wordt vaak geprezen om zijn stilistische capaciteiten.

Solidariteit. We associëren dit begrip met activisme, revolutie en medemenselijkheid. Maar is het inmiddels niet verworden tot een inhoudsloos begrip? Wat betekent solidariteit nog, in deze tijd waarin iedereen over verbinding spreekt, maar waarin we ons zelden werkelijk verbonden voelen?

In Solidariteit – Een kleine filosofie gaat René ten Bos op onderzoek naar dit begrip en vertaalt het naar de huidige tijd. Hij komt uit bij het besef van een gedeelde kwetsbaarheid en een ervaring: vloeibaar, melancholisch en tegelijk hoopvol.

Solidariteit gaat over datgene wat levende wezens met elkaar verbindt. Op 13 april a.s. spreekt René ten Bos bij Spui25 in Amsterdam, en geeft daar een ‘inkijkje’ in zijn kleine filosofie van de solidariteit. Aanvang 20.00 uur.

René ten Bos is hoogleraar filosofie en voormalig Denker des Vaderlands (2017-2019).

Veel vrouwen ervaren nog vaak dat ze in hun werk strenger beoordeeld worden dan een manlijke collega. In Staan en opvallen geeft Julia Wouters aan wat je moet weten om daar verandering in te brengen. Weten waar je eigen kracht ligt, waar je goed in bent of (nog) niet, weten wat binnen of buiten je eigen invloedssfeer ligt, dat zijn allemaal factoren die van belang zijn. Veel meer van belang dan de bekende adviezen ‘net een tandje harder te lopen’, ‘beter je best te doen’, ‘harder te onderhandelen’ en ‘minder bescheiden te zijn’.

Julia Wouters (1968) kijkt en schrijft door de bril van een politicologe. ‘Daar ben ik voor opgeleid’. Voor Staan en opvallen vond ze dat een te beperkte blik en daarom haalt ze ook veel onderzoek aan van sociologen, sociaal psychologen en antropologen en vertaalt dat naar de praktijk. Zij coacht vrouwen in leidinggevende posities. Een aantal van de verhalen van die vrouwen heeft ze opgenomen in Staan en opvallen.

Wouters schreef eerder De zijkant van de macht, Waarom de politiek te belangrijk is om aan mannen over te laten.