Column

  • Michiel van Diggelen

    Ontluistering

    Ontluistering

    ‘Aan het einde zullen er, net als in het begin, alleen de doden zijn.’ Deze zin is een van de treffende zinnen in de geweldige historische roman van Antonio Scurati over het leven van Mussolini. Dit is waar het om draait. Het fascisme vestigt zich met geweld. Op de golf van angst en frustratie onder…

    Lees verder

  • Column

    Heldin

    Heldin

    Vorige week heb ik alweer een boek over Jeanne d’Arc gekocht. Ze staat bovenaan mijn lijstje van heldinnen, dat ook Boudicca, Catharina de Grote en Rosa Parks bevat. En de koningsdochter uit het Lied van Heer Halewijn. Vrouwen die dingen deden die ik nooit zou durven. Blijkbaar heeft Jeanne meer mensen gefascineerd, want als je…

    Lees verder

  • Column

    De hel zijn de anderen

    De hel zijn de anderen

    Vroeg of laat kom ik toch altijd weer terug bij Voskuil. Wat is hij toch een geweldenaar. In mijn bespreking van de eerste twee delen van zijn Dagboek op deze site was ik niet bepaald scheutig met loftuitingen. Ik miste de samenhang van Het Bureau en ik vond het allemaal wat sikkeneurig en hakkerig, maar…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Verliefd geworden

    Verliefd geworden

    Ik was te vroeg bij het gebouw in Den Haag waar een interview met Siri Hustvedt zou plaatsvinden. Er stond een jonge vrouw op het trottoir voor zich uit te staren. Ik ging erbij staan. Toen liep ik over het trottoir, sloeg een hoek om. Keek naar skateboardende kinderen in een zijstraat, liep terug, observeerde…

    Lees verder

  • Column

    Golfbeweging

    Golfbeweging

    Geschiedenis voltrekt zich in golven. Een idee groeit uit tot een stroming, die aanzwelt tot de branding, oprijst tot een hoogtepunt en langzaam weer afneemt. Tot het getijde weer opnieuw begint. Ik kreeg een ansichtkaart uit het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam, met de iconische foto van Dolle Mina’s die hun trui omhoogtrekken om de tekst…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Alles in golven

    Alles in golven

    Deze column, ik krijg niet gezegd wat ik wil zeggen. Het begon met een debatavond over Gaza, ik hoopte er iets te horen waardoor ik schuldgevoel tot daadkracht zou kunnen omzetten. Daar wilde ik het over hebben.  En ik lees Een tuin voor verloren benen van de Palestijnse schrijver Mahmoud Jouda. Een verschrikkelijk boek hoorde…

    Lees verder

  • Michiel van Diggelen

    Weerbaar

    Weerbaar

    Een tijdlang was ik verrukt van de titel van Robert Musils romancyclus Der Mann ohne Eigenschaften. Totdat ik erin ging lezen en de inhoud me erg tegenviel. Sommige boeken koop ik blind vanwege de titel. Onverstandig natuurlijk, maar wie kan De zelfmoordclub weerstaan of De man die zijn haar kort liet knippen of De man…

    Lees verder

  • ‘Van wie zijn onze dagen?’ Dit zou zomaar een vraag van António Lobo Antunes geweest kunnen zijn. De Portugese schrijver die in interviews liet weten dat hij geen antwoorden had, alleen maar vragen. Je kon hem beter niet naar de betekenis van zijn boeken, of naar zoiets als inspiratie vragen, waar hij dat vandaan haalde.…

    Lees verder

  • Hettie Marzak

    Cijfers en letters

    Cijfers en letters

    Mensen met dyscalculie, zoals Harry Mulisch en ik, hebben moeite met getallen: cijfers benoemen en rekenen. Het wordt ook wel cijferblindheid genoemd, maar dat is onzin, want al zeggen de cijfers me niets, ik zie ze heus wel. De getallen van een tot en met tien hebben juist ieder hun eigen kleur, want een milde…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Enig respijt

    Enig respijt

    Als je er maar geen spijt hebt, zei de schrijver die ik sprak over het uitblijven van zijn interview. Hij bedoelde de verhuizing. Ik dacht, dat moest er ook nog bijkomen, dat alles een grote vergissing bleek. Ik belde de schrijver en zei, het is de kat. Denk aan een huilbaby waarbij je krampachtig je…

    Lees verder

  • Michiel van Diggelen

    Too much

    Too much

    Tanden worden niet zo vaak bezongen in liefdesteksten. Dichters houden meer van ogen en lippen. Behalve de dichter van het Hooglied. In mijn tienerjaren mocht ik thuis aan tafel uit de Bijbel voorlezen. Op een dag las ik uit Hooglied 4: ‘Uw tanden zijn als pas geschoren schapen…’ Nu was diezelfde middag de schapenscheerder bij…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Zomaar verliefd

    Zomaar verliefd

    Ik stond op een vol perron, de zon scheen. Er was sprake van veelbelovendheid. Een groep lagere schoolkinderen  begon aan elkaar te trekken en te duwen toen de trein in zicht kwam, het perron langsreed, stopte. Twee juffen riepen met overslaande stemmen, ‘rustig, laat dat, niet doen’ toen de kinderen, hun rolkoffers (waar zijn de…

    Lees verder