Recensies

  • Groots epos over Oeganda

    Recensie door: Kris Mattheeuws
    Groots epos over Oeganda

    Af en toe wordt er een boek geschreven dat mythische proporties aanneemt. In Oeganda is dat Kintu, de debuutroman van de Brits-Oegandese schrijfster Jennifer Nansubuga Makumbi. Tien jaar lang werkte ze eraan, waarna ze hem probeerde te slijten aan verschillende uitgeverijen. Uiteindelijk werd het boek in 2014 in Oeganda uitgegeven en kreeg het in 2018…

    Lees verder

  • Surfen in plaats van duiken

    Surfen in plaats van duiken

    De Oostenrijkse kinderpsychiater Paulus Hochgatterer bevindt zich als arts-schrijver in het goede gezelschap van onder meer Anton Tsjechov, Simon Vestdijk en Pío Baroja. In Nederland kreeg hij enige bekendheid met het boek De dag dat mijn grootvader een held werd. Daarnaast schreef hij in een tijdspanne van bijna 15 jaar een drietal romans waarin een…

    Lees verder

  • Zwaluwen op de verbindingslijn

    Recensie door: Els van Swol
    Zwaluwen op de verbindingslijn

    Dat Eric de Rooij een veelzijdig schrijver is, blijkt uit zijn debuutroman De wensvader, dat afsluit met een van zijn gedichten, dat eerder werd gepubliceerd in zijn bundel Hongerklop (2018) onder de titel Jouw hartslag in mijn lies. Van zijn hand verschenen onder meer literaire wandelingen (door het Zeeland van Hans Warren en het Gooi…

    Lees verder

  • Vreemdeling in het land van anderen

    Recensie door: Andrea Kučerová
    Vreemdeling in het land van anderen

    De Frans-Marokkaanse schrijfster Leïla Slimani brak door met het ijzingwekkende verhaal van de moordende oppas in Een zachte hand / De perfecte oppas, dat in 2016 met de Prix Goncourt werd bekroond en een bestseller werd. Begin dit jaar verscheen het eerste deel van een groots en ambitieus werk, de trilogie Het land van de…

    Lees verder

  • Een spannend en goed geschreven verhaal

    Recensie door: Hans Vervoort
    Een spannend en goed geschreven verhaal

    Dagdromen en nachtmerries zijn vaak het materiaal voor verhalen en romans. Laura van der Haar’s roman Een week of vier behoort tot de categorie nachtmerries. Een bange droom over de jonge alleenstaande Nederlandse moeder Ida die haar vriend is gevolgd naar Barcelona, daar door hem in de steek wordt gelaten en vervolgens ontdekt dat zij het…

    Lees verder

  • Hoe lang mag rouw duren en wie bepaalt dat

    Hoe lang mag rouw duren en wie bepaalt dat

    Hoe ga je verder met je leven, als een van je kinderen is gestorven? Kom je de dood van je kind nog ooit te boven? En helpt het, als je ‘je leed te boek stelt’, zoals P.C. Hooft Maria Tesselschade aanraadde bij de plotselinge dood van haar dochter en man? Kun je het ‘van je…

    Lees verder

  • In het schaduwland

    Recensie door: Daan Pieters
    In het schaduwland

    Er zijn boeken die je een leven lang bijblijven, er zijn er ook die bij een bepaalde levensfase horen. Dat is logisch: niet alles wat je op je twintigste kon boeien, houdt tien of twintig jaar later nog je aandacht vast. Alleen al die vaststelling maakt een ‘objectief’ oordeel (voor zover dat al zou kunnen…

    Lees verder

  • Een gast op deze aarde

    Recensie door: Huub Bartman
    Een gast op deze aarde

    Na de machtsovername door de nazi’s in 1933 in Duitsland vlucht Joseph Roth naar Parijs. Daar schrijft hij in 1934 zijn roman Tarabas. Het verhaal speelt zich af tijdens en vlak na de Eerste Wereldoorlog in het oude kozakkenland ten noorden van de Zwarte Zee. In die tijd behoorde dat gebied tot tsaristisch Rusland, dat…

    Lees verder

  • De kracht van een nylonkous

    Recensie door: Eric de Rooij
    De kracht van een nylonkous

    Je hebt landkaarten waar je langs imaginaire plekken kunt trekken. Zoals een kaart die een plattegrond biedt van het mentale welbevinden van mensen: je wandelt via de rotonde van het goede gesprek naar het huis van zin of slaat de weg van het verlangen in. Topografisch mijmeren. Sla je Dragman open dan zie je eenzelfde…

    Lees verder

  • Als de pasteitjes opraken wordt de val van Troje zichtbaar

    Recensie door: Adri Altink
    Als de pasteitjes opraken wordt de val van Troje zichtbaar

    Hendrik VIII is in de overlevering een vorst die er zijn hand niet voor omdraaide om mensen in zijn omgeving, waaronder twee van zijn vrouwen, het schavot op te sturen. Hij trok zich van de executies weinig aan en ontspande zich liever elders op het moment dat er weer een kop rolde. In de trilogie…

    Lees verder

Recent