Recensies

  • Het verloren paradijs van een romanticus

    Recensie door: Kris Mattheeuws
    Het verloren paradijs van een romanticus

    In Vlaanderen komt elke jongere voor het eerst in contact met Luuk Gruwez aan het eind van het middelbaar onderwijs, waar zijn (vroege) gedichten gelezen worden als de voorbeelden bij uitstek van de neo-romantiek. Ondertussen is de Vlaamse schrijver, dichter en essayist geëvolueerd, maar is zijn werk nog steeds doordrenkt van de geest van de…

    Lees verder

  • Collectief de afgrond in met Ana Paula Maia

    Recensie door:
    Collectief de afgrond in met Ana Paula Maia

    Van een beroep als slachter gruwen de meeste mensen. Het is niet iedereen gegeven om een dier te doden maar het is juist dat waar je als slachter niet omheen kunt. Er is simpelweg geen methode waarbij het dier na de slacht zal teruglopen naar de stal. Je bent dan ook als slachter verantwoordelijk voor…

    Lees verder

  • In gevangenissen worden nieuwe leiders gevormd

    Recensie door: Adri Altink
    In gevangenissen worden nieuwe leiders gevormd

    De Nederlandse nieuwsconsument die de via de gangbare media de ontwikkelingen in Irak probeert te volgen, krijgt daar een erg versimpeld beeld van. Dat is een open deur die ook voor de berichtgeving over andere delen van de wereld geldt, maar je kunt je na lezing van Geweld is nooit ver weg van Judit Neurink…

    Lees verder

  • De tovenaarsleerling

    Recensie door: Els van Swol
    De tovenaarsleerling

    Het draait in Hier zijn we, Swifts elfde roman, om drie personages: Jack, spreekstalmeester van een variété, Ronnie, illusionist, en diens assistente Evie. Om de beurt blikken zij terug op hun gezamenlijke verleden. Het boek begint eind augustus, begin september als ze optreden in het Walpoletheater op de pier van Brighton. Het is 1959, wanneer…

    Lees verder

  • Een zorgvuldig gebouwd werk

    Recensie door: Martenjan Poortinga
    Een zorgvuldig gebouwd werk

    Jannie Regnerus is een schrijver met een klein, zorgvuldig geschreven en fijn oeuvre, waarvan Het Wolkenpaviljoen de laatste uitgave is. Voorheen verschenen onder meer Het lam, De ent en Nachtschrijver, korte maar grote romans met grote thema’s. En haar verslag van haar verblijf van een jaar in Japan heet niet voor niets Het geluid van vallende…

    Lees verder

  • ‘Ik ben er weer’

    Recensie door: Daan Lameijer
    ‘Ik ben er weer’

    ‘Je moet niet zo veel piekeren!’, ‘Kom nou gewoon vanavond, wij peppen je wel op,’ ‘Probeer er toch maar van te genieten,’ en ‘Als je eens ging sporten?’. In zijn boek Knecht, alleen (het vervolg op Jasper en zijn knecht) van Gerbrand Bakker zijn het stuk voor stuk goedbedoelde adviezen. De gedeprimeerde schrijver voelt zich…

    Lees verder

  • Sprookjesachtig verhaal over Wolgaduitsers

    Recensie door: Marjet Maks
    Sprookjesachtig verhaal over Wolgaduitsers

    ‘De Wolga deelde de wereld in tweeën.’ Dit is de openingszin van Wolgakinderen, de opvolger van Guzel Jachina’s debuut Zulajka opent haar ogen. Een korte en krachtige zin, die de stemming van het boek haast bloot geeft. In de zin erna worden het vlakke, open steppenlandschap aan de linkeroever van de Wolga beschreven en de…

    Lees verder

  • Het lucide nietsdoen – een wijze levensles?

    Recensie door: Rik van der Vlugt
    Het lucide nietsdoen – een wijze levensles?

    De luiaards in de vruchtbare vallei van Albert Cossery is een ideaal boek om te lezen tijdens een pandemie, waarin het leven vertraagd is en veel mensen noodgedwongen een groter deel van hun dagen binnenshuis slijten. Het verhaal uit 1948 gaat over de kunst van het nietsdoen, over luiheid en dagenlang slapen – alles om…

    Lees verder

  • Onkruid in de slaapkamer

    Recensie door: Hettie Marzak
    Onkruid in de slaapkamer

    De achtste bundel van Kreek Daey Ouwens, Echo echo, is er een die bij wijze van uitzondering achter elkaar uitgelezen dient te worden. Meestal is dat geen aanbeveling, maar alleen op deze manier vallen alle gedichten als puzzelstukken op hun plaats en wordt pas duidelijk hoe elk onderdeel samenhangt met het andere in een afgerond geheel.…

    Lees verder

  • In de verhalen van Keret is alles mogelijk

    Recensie door: Helena van Dijk
    In de verhalen van Keret is alles mogelijk

    De verhalen van Etgar Keret (Tel Aviv, 1967) verschijnen in vierendertig talen. Naast schrijver is Keret ook filmmaker en universitair docent. Zijn nieuwste verhalenbundel, Mijn konijn van vaderskant, vertaald uit het Hebreeuws door Ruben Verhasselt, valt behalve door de intrigerende titel op door het wat afwijkende formaat en blijkt als bonus ook een lichtblauwe boekenlegger…

    Lees verder

Recent