Recensies
-
In haar nieuwe roman De fiscalist plaatst Ariëlla Kornmehl de wereld van geld en bezit lijnrecht tegenover intimiteit. Het hoofdpersonage heet Anton Frankenmolen. Hij belandt in een midlifecrisis of burn-out. Alles begint met een opgejaagd gevoel. Een onverklaarbare druk op zijn borst. Gaandeweg voelt hij zich betekenisloos. De dokter raadde hem eerder al gesprekstherapie aan.…
-
Inventief taalgebruik als een Luilekkerland
Door: Hettie MarzakHannah van Binsbergen heeft haar tweede bundel de titel Kokanje meegegeven. Het land van Kokanje is een andere benaming voor Luilekkerland, het land van melk en honing waar de gebraden ganzen je in de mond vliegen en de pannenkoeken aan de bomen groeien. Het woord ‘kokanje’ gaat terug op het Oudfrans en betekent zoiets als ‘land van…
-
Een conflict vanuit verschillend perspectief
Recensie door: Kris MattheeuwsMaart 2016. Brussel en Parijs worden opgeschrikt door vreselijke aanslagen met tientallen doden en gewonden. Niets wordt meer zoals voorheen en tot vandaag voelt men in beide steden de naweeën van deze terroristische aanslagen. De Spaanse journaliste en bestsellerschrijfster Julia Navarro gebruikt deze context om een intrigerend boek te schrijven over de complexiteit van de…
-
Een bezield boek
Recensie door: Thomas van HouwelingenIn de essaybundel De straatwaarde van de ziel laat Roel Bentz van den Berg de lezer mee verdwalen in – soms ogenschijnlijk onsamenhangende – associaties, gedachten en herinneringen. De essays, die variëren in lengte van enkele tientallen pagina’s tot kortere column-achtige overpeinzingen, gaan over allerhande onderwerpen: Bob Dylan, Neil Young, Bruce Springsteen, Nietzsche, zijn vader…
-
‘Yihaaaa ninjavia’!
Door: Tonneke van RoosmalenPluis de cavia leeft een fijn en rustig leven in zijn hokje. Op een dag wordt er een zwarte harige bal bij hem in zijn hok gezet. Dan is de rust voorbij. Die harige bal is Pluk. Pluk rent de hele tijd rondjes, eet van de brokjes en drinkt van het water. Pluis is helemaal…
-
Als jurken konden dansen
Door: Jeroen van WijkHet is avond in de stad. Door de ramen van de bovenste verdieping van een appartement schemert zacht licht. We bevinden ons op een feest waar men niet schuwt om in het openbaar te zoenen en te vrijen in een omgeving die doet denken aan een huisfeest ergens eind jaren zeventig. ‘Zo nu en dan… Zo…
-
Mengsel van horror en maatschappijkritiek
Recensie door: Marjet MaksDe titel, De menseneter, en het beeld op de omslag lichten meteen een tipje op van de sluier die over het verhaal ligt. Dat geldt ook voor de eerste zin. ‘Pascal Bonare legt zijn bebloede hand op het bureau.’ Vervolgens blijkt het bloed niet van hem te zijn, maar van de vage kennis met wie…
-
Babystapjes of meer?
Recensie door: Els van SwolAan de vooravond van de bekendmaking van de nieuwe Nederlandstalige literaire canon valt het manifest Optimistische woede in de brievenbus. In vergelijking met de top-tien van 2002 staat op de lijst met auteurs een (één!) vrouw, namelijk Hella Haasse, doorgeschoten van plaats zesentwintig in 2002 naar plaats acht nu. Op de lijst met titels prijkt…
Recent
-
Oogst week 23 – 2026
Door: Carolien Lohmeijer -
Keerpunt in een leven
Recensie door: Kris Mattheeuws -
Veelstemmige roman
Recensie door: Rudy Schreijnders -
Michiel van Diggelen
Ontluistering
-
Schuldig bevonden aan het einde van de keten
Recensie door: Jan Hoekema -
Heftig en hoopvol
Recensie door: Joke Aartsen -
‘Het was mooi’
Recensie door: Hettie Marzak -
Met frisse versvoetjes van de vloer
Recensie door: Adri Altink


















