Recensies

  • Verhalen en een bepaald evenwicht in poëzie in Tirade

    Recensie door: Ingrid van der Graaf
    Verhalen en een bepaald evenwicht in poëzie in Tirade

    Naast dat literaire tijdschriften een podium zijn voor literaire, niet eerder gepubliceerde bijdragen, is het ook een podium voor beeldende kunstenaars, al spelen ze een begeleidende rol. De cover van deze editie is gesierd met een linosnede van Anne Caesar van Wieren. Een schaap in de armen van een wolf (niet de wolf alleen in…

    Lees verder

  • Ook sciencefiction kent regels waaraan het moet gehoorzamen

    Recensie door: Andrea Kučerová
    Ook sciencefiction kent regels waaraan het moet gehoorzamen

    Stel je voor dat er dingen uit je omgeving en vervolgens uit je herinnering verdwijnen. Onherroepelijk, pijnloos, vanzelfsprekend. Dit is wat er gebeurt in de dystopische thriller  De Geheugenpolitie van de Japanse schrijfster Yoko Ogawa. Het boek dateert uit 1994, maar werd pas in 2019 in het Engels vertaald (The Memory Police). In 2020 dong…

    Lees verder

  • Teveel autofictie in historisch opgezette roman

    Recensie door: Kris Mattheeuws
    Teveel autofictie in historisch opgezette roman

    De positie van de vrouw is de voorbije eeuwen en zeker de laatste decennia sterk verbeterd, zeker in de westerse wereld. Toch is het werk nog niet af. Een van de mensen die daar actief toe bijdraagt is de Zweedse feministe en invloedrijke schrijfster Karolina Ramqvist. Met haar vijfde roman, De berenvrouw, vertelt ze het schrijnende verhaal…

    Lees verder

  • Een persoonlijk levensverhaal als beknopte theatergeschiedenis

    Recensie door: Herbert Mouwen
    Een persoonlijk levensverhaal als beknopte theatergeschiedenis

    De deels autobiografische roman Als een nacht zonder slaap van Frans Strijards, kent een korte inleiding onder de titel ‘Dwalen tussen werkelijkheid en verbeelding…’. Daarin balanceert Strijards op de grens van fictie, geschiedenis en autobiografie. De confrontatie op dertienjarige leeftijd met twee in het zwart geklede jonge toneelspelers die teksten speelden van Guido Gezelle en Paul van Ostaijen, is het begin van zijn fascinatie…

    Lees verder

  • Domheid is een roeping

    Recensie door: Adri Altink
    Domheid is een roeping

    De stad Kampen had ooit twee tolpoorten die flink wat geld opbrachten. Dat bracht de vroedschap op de gedachte dat zij de inkomsten zou kunnen vervijfvoudigen door nog acht tolpoorten extra te bouwen. Het is één van de talrijke voorbeelden van domheid die Matthijs van Boxsel debiteert in zijn alsmaar groeiende reeks publicaties over het verschijnsel.…

    Lees verder

  • Het karakteristieke oeuvre van een dichtende scheepsarts en zwervende schrijver

    Onlangs is een nieuwe editie verschenen van het Verzameld proza van J. Slauerhoff (1898-1936). In 2018 was al een herziene versie van zijn Verzamelde gedichten gepubliceerd. De samenstelling en tekstverzorging van beide nieuwe uitgaven was in handen van Hein Aalders en Menno Voskuil. Slauerhoff is een schrijver van tegenstellingen, die Nederland haatte en het ontvluchtte. Toch…

    Lees verder

  • Spannend is het niet, wel goed verteld

    Recensie door: Hans Vervoort
    Spannend is het niet, wel goed verteld

    In Vonne van der Meer’s vijftiende boek, Naar Lillehammer waagt de schrijfster zich op het pad van de thriller, al blijft het bij een paar kleine stappen. Hoofdpersoon Cecile is een 49-.jarige vrouw die – zojuist gescheiden – haar baan heeft opgezegd en is gaan wonen in een appartement aan de Sloterplas in Amsterdam. Als ze aan die plas…

    Lees verder

  • ‘We zitten niet in een roman van Dostojewski.’

    Recensie door: Adri Altink
    ‘We zitten niet in een roman van Dostojewski.’

    De Russische mens stuntelt door het leven vol leugens, bedrog, corruptie en gemarchandeer. Hij aanvaardt uiteindelijk wat er aan ellende op zijn pad komt, want het kan altijd erger. Dat is de toon van de verhalen in het pas verschenen De wereld is niet stuk te krijgen van Maxim Osipov. Het is een bundeling van…

    Lees verder

  • Het begrip van hier en nu opnieuw geijkt

    Recensie door: Albert Hogeweij
    Het begrip van hier en nu opnieuw geijkt

    In mijn mand is de nieuwe dichtbundel van de huidige Dichter des Vaderlands Lieke Marsman (1990).  In de wijsbegeerte,  het vakgebied van Marsman, wemelt het van de uitspraken als zou filosoferen leren sterven zijn. In de poëzie speelt het doodsbesef vanouds een thuiswedstrijd. Van dat besef en het ziek zijn is deze nieuwe bundel van…

    Lees verder

  • De dictatuur van de nuance

    Recensie door: Daan Lameijer
    De dictatuur van de nuance

    Een effectief middel om een boek in het collectieve geheugen te verankeren, is de onheilstijding. Een voorwaarde voor canonisering is dat de onwenselijke toekomst – of abstracter: het Kwaad – het Goede serieus bedreigt. Hierom zijn de dystopieën 1984, Brave New World en Wij, geschreven door respectievelijk George Orwell, Aldous Huxley en Jevgeni Zamjatin onomstreden meesterwerken.…

    Lees verder

Recent