Mira Feticu

  • Een expliciet beschreven taboe

    Een expliciet beschreven taboe

    Met Gewone Hollandse jongens van de Roemeense Mira Feticu (1973) lijk je qua formaat een Boekenweekgeschenk in handen te hebben, en dat is niet eens heel ver naast de waarheid. Voor het geschenk van 2025 organiseerde de CPNB namelijk een wedstrijd rondom het thema ‘je moerstaal’, waarbij de inzendingen blind gejureerd werden. Van de 149…

    Lees verder

  • Oogst week 5 – 2023

    De introverte, twijfelende Julia, tegen de veertig, is met haar man vanuit de stad verhuisd naar een dorp aan het Noord-Oostzeekanaal, waar het leven minder duur en hectisch is. Ook hoopt zij dat hun kinderwens alsnog wordt vervuld. Julia heeft in het dorp een keramiekwinkel met onlineshop en is een van de twee personages vanuit…

    Lees verder

  • Fotosynthese 29 – Studeren in gevangenschap

    Het zou een moment op een feestelijke bijeenkomst kunnen zijn, maar dat is het niet. Op de foto staan mannen in een vrijetijds-outfit van lichte overhemden en korte broeken. Er staan twee glazen op tafel en liefst twee obers zijn onderweg naar ze toe. Ze zijn, gezien hun kleding, deel van de groep. De mannen…

    Lees verder

  • Warme woorden na een koude start

    Warme woorden na een koude start

    De dichtbundel Voor ’t liefste kind is geschreven naar aanleiding van de vondst van een pasgeboren baby in een ondergrondse afvalcontainer. Dit gebeurde in Amsterdam in februari 2021. Het meisje kon gelukkig levend uit de container gehaald worden. Heel Nederland was geschokt en geschrokken. Pieter Stroop van Renen reageerde met een gedichtje, dat door journalist…

    Lees verder

  • Als je Homerus niet hebt gelezen is je bagage te licht

    Schrijfster Mira Feticu (1973) groeide op in Roemenië tijdens de dictatuur van Ceaușescu (1967-1989). Als jong meisje schreef ze al gedichten, in 1993 debuteerde ze met een dichtbundel. Ze studeerde  Roemeense en Franse letteren en Vergelijkende literatuurwetenschap in Boekarest, waar ze later werkte als radiomaker. In 2001 werd ze met haar verhalenbundel Femei cu veverite…

    Lees verder

  • Pijn! Pijn! Pijn!

    Pijn! Pijn! Pijn!

    ‘Als je me een minuut voor je overlijden had gebeld en had gezegd dat je me miste, dat je van me hield, was ik naar je toe gevlogen, papa. We hebben elkaar een leven lang niet gezien, míjn leven lang.’ In deze hartenkreet ligt de kern van het boek Al mijn vaders besloten. De hoofdpersoon,…

    Lees verder

  • Het klinkt als een scène uit een spannende film: zeven schilderijen gestolen uit de Kunsthal van Rotterdam, de waarde van de werken ligt boven een miljoen euro. Lang zijn ze zoek, tot het spoor naar Roemenië leidt. Daar zou de moeder van één van de vermeende daders de kunstwerken in het vuur geworpen hebben. Maar…

    Lees verder

  • Door Carolien Lohmeijer ‘… Het vliegtuig zat tjokvol, ze zaten op de vierde rij. De twee politiemannen brachten haar voor de tweede keer in drie maanden naar Roemenië. Misschien dat ze nu een spoor zouden vinden van de gestolen schilderijen. Tascha was hun enige hoop om de doeken terug te vinden, begreep ze inmiddels. Maar…

    Lees verder