Maarten Buser

  • Onvoltooid zelfportret

    Onvoltooid zelfportret

    Opgeslagen locaties opent met een dichtregel van Apollinaire: ‘een beeld dat komt en gaat maar altijd bij je blijft’. Zelden deed een motto meer recht aan de inhoud dan dit citaat, want over beelden gaat het in de nieuwe bundel van Maarten Buser. En hoe! Al valt er over de aard van die beelden wel…

    Lees verder

  • Verhalen en een bepaald evenwicht in poëzie in Tirade

    Verhalen en een bepaald evenwicht in poëzie in Tirade

    Naast dat literaire tijdschriften een podium zijn voor literaire, niet eerder gepubliceerde bijdragen, is het ook een podium voor beeldende kunstenaars, al spelen ze een begeleidende rol. De cover van deze editie is gesierd met een linosnede van Anne Caesar van Wieren. Een schaap in de armen van een wolf (niet de wolf alleen in…

    Lees verder

  • Een dans van geïntensiveerde verveling

    Een dans van geïntensiveerde verveling

    Een club, daar hoor je bij, of daar hoor je niet bij. Of het is een ‘Club’ met een hoofdletter en dan mag je erin, of je mag er niet in. De debuutbundel van Maarten Buser speelt met het limbo naar de volwassenheid. De gang naar de Club en de uitnodiging daarvoor als een rite…

    Lees verder

  • De kracht ligt in een soort alledaags surrealisme

    De kracht ligt in een soort alledaags surrealisme

    Het aantal gedichtenbundels dat per jaar verschijnt lijkt overzichtelijk en het aantal debuten in deze categorie zeker. Toch ontsnapt er af en toe een debuutbundel aan de aandacht; Heidi Korens, Gedachten over een mogelijk einde bijvoorbeeld, heeft bijvoorbeeld op weinig aandacht kunnen rekenen. Bij nadere kennismaking van deze bundel blijkt dat ten onrechte te zijn.…

    Lees verder

  • Tussen engagement en lamlendigheid

    Tussen engagement en lamlendigheid

    Maarten van der Graaff debuteerde in 2013 met de bundel Vluchtautogedichten, waarvoor hij in 2014 de C. Buddingh’-prijs voor beste poëziedebuut kreeg. Die prijs verdiende hij, hoe wisselvallig de bundel soms ook overkwam. Op de beste momenten liet Van der Graaff  zien dat wilde uitspattingen te combineren zijn met een grote taalbeheersing; op de mindere…

    Lees verder

  • Bloemlezing waarin de ene dichter beter bevalt dan de ander

    Bloemlezing waarin de ene dichter beter bevalt dan de ander

    Bloemlezing waarin de ene dichter beter bevalt dan de ander De poëzie van een land ontwikkelt zich vaak dankzij impulsen van buitenaf. Zonder de Italianen had het sonnet waarschijnlijk niet bestaan, met als verdere consequentie dat de Nederlandse canon bijvoorbeeld ‘De moeder de vrouw’ armer was geweest. Ook de Franse poëzie is een internationale aangelenheid,…

    Lees verder

  • Non-fictie van een Amerikaanse eurofiel

    Non-fictie van een Amerikaanse eurofiel

    Paul Auster (1947) is in Nederland vooral bekend als romancier maar voor zijn eerste roman verscheen, debuteerde hij met een gedichtenbundel waarna er nog drie bundels volgden en een memoires. Maar hij is ook vertaler, nawoord-schrijver, essayist en kenner van de Europese literatuur. Door de publicatie van Levenswerk. Verzamelde non-fictie, kan de Nederlandse lezer nu…

    Lees verder

  • Les Murray en kaddisj zeggen.

    Eregast van literair tijdschrift Liter dit jaar is de Australische dichter Les Murray. Dat houdt de belofte in dat nieuw werk van Murray een primeur zal vinden in de komende edities van Liter van dit jaar. Zijn vertaler, Maarten Elzenga zal hem steeds, (volgens de redactie) daarbij begeleiden. In figuurlijke zin wel te verstaan. De…

    Lees verder

  • De moppentrommel van Wouter Godijn

    De moppentrommel van Wouter Godijn

    Wouter Godijns poëzie lijkt sterk onderhevig te zijn aan smaak, getuige de zeer verdeelde ontvangst van zijn bundels. Dat ligt aan de eigenaardige, wilde gedichten die Godijn schrijft, die door de een beoordeeld wordt als ‘[g]eniaal gezeur, kortom’ (Piet Gerbrandy) en door de ander als ‘een beetje pijnlijk en vermoeiend’ (Joep van Ruiten). Bovendien heeft…

    Lees verder

  • Google maps en de Zondvloed

    Google maps en de Zondvloed

    Poëzierecensie door Ellen Deckwitz debuteerde in 2011 met De steen vreest mij en een jaar later verscheen Hoi feest. Beide gedichtenbundels waren eigenzinnig, technisch sterk en esthetisch fraai. Hoi feest lag in het verlengde van het debuut, maar De blanke gave verschilt sterk van het eerdere werk, terwijl de gedichten wel duidelijk Deckwitz-gedichten blijven. Deckwitz’…

    Lees verder

  • Er is een touw om je nek

    Er is een touw om je nek

    Poëzierecensie door Jan Arends (1925-1974) heeft, onder meer door zijn uiterst kale taalgebruik, veel bewonderaars. Een van hen is Oscar van Gelderen, uitgever bij Lebowski. Bij die uitgeverij verschenen vorig jaar verschillende (her)uitgaves van Arends’ werk. Naast twee verhalenbundels en een biografie, zijn er ook weer gedichten van Arends verschenen. Lunchpauzegedichten (1974) is heruitgegeven, en…

    Lees verder

  • Onscherp beeld op onscherp beeld

    Onscherp beeld op onscherp beeld

    Dylan Thomas (1914-1953) is nog altijd een grote naam in de poëziewereld, hoewel die positie wel ter discussie staat. In Groot-Brittannië is zijn werk populair onder een grote groep lezers, terwijl onder critici zowel grote liefhebbers als haters te vinden zijn. Vreemd is Thomas’ populariteit echter niet, want zijn poëzie lijkt met een vrij klassiek…

    Lees verder