Misschien is de titel van Het dierendoodboek van Stern Nijland wat misleidend. Alles wat in het boek staat heeft met de dood te maken, maar toch gaat het vaak niet over de dood. Het is een boek dat bruist van het leven. Nijland, die zelf de illustraties maakte, begint met een korte uitleg. De dood is heel natuurlijk in het dierenrijk, zegt ze, doodnormaal. ‘Eten en gegeten worden, daar gaat het om. Elk dier is voedsel voor een ander, dat is de voedselketen. Dood doet leven.’ Daarna bespreekt ze de natuurlijke aspecten van dierendood voor ze verder gaat met onnatuurlijke, veroorzaakt door de mens.

[…]

Het dierendoodboek bevat begrippen uit de biologie en zal misschien niet makkelijk te lezen zijn voor kinderen onder de tien jaar. Toch is het ook voor hen de moeite waard, misschien zelfs voor leergierige kleuters. Met de uitleg van een volwassene erbij, zullen ze het toch kunnen volgen, zeker gezien de prachtige illustraties.