‘De eerste zomerdag, de laatste donderdag van April, valt op mijn verjaardag. Hemelgeiten wekken ons. De zon schijnt door de lamellen onze ogen in. Talloze vogelpoten wandelen over ons schuine dak. Ik steek mijn hoofd uit het raam, de dakrand is gevuld met spreeuwen.
We kleden ons aan en slepen stoelen naar buiten. De helling stoomt, de stenen dampen. Boven de weg trilt de lucht. Als je je oor op het mos legt is er niets te horen.’
Zomaar een alinea uit een van de verhalen die Laura Broekhuysen op revisor.nl publiceerde. Als je ook maar een beetje van de Skandinavische natuur houdt, zijn ze een feest om te lezen.
Laura Broekhuysen emigreerde met haar IJslandse man naar zijn geboorteland. Ze kochten er een huis aan een eenzame baai, met vier hectaren onontgonnen grond. Haar verhalen, nu gebundeld in Winter-IJsland, zijn het literaire verslag van het eerste jaar.




