Recensie Joyce Bloemert
De verhalenbundel Hier sneeuwt het nooit is het debuut van schrijver Gilles van der Loo. De bundel bevat een mooie verzameling korte verhalen die stijlvol en vermakelijk geschreven zijn. Er is geen verhaal dat onderdoet voor een ander, hoewel ze onderling sterk verschillen. Elk verhaal heeft een eigen invalshoek maar de rode draad in de verhalen is de haperende verhouding tussen mensen en dan niet alleen die tussen geliefden maar bijvoorbeeld ook die tussen ouders en kinderen.
Verschillende onderwerpen passeren de revue. Zo begint de bundel met het verhaal ‘Het bezoek’ over een bejaard echtpaar dat hun zoon verloor en ieder op hun eigen manier het verdriet verwerkt, hetgeen tot uiting komt als hun schoondochter met haar kinderen en haar nieuwe vriend op bezoek komt. Andere verhalen gaan over een zakenvrouw die bezig is haar echtscheiding te regelen, over een man die ontslag heeft gekregen en vervolgens een verwarde vrouw van de straat plukt en mee naar huis neemt, over een man die samen met zijn zieke vader een week op vakantie gaat naar Palermo, en over twee getrouwde mannen die elkaar een half jaar moeten missen en zo heel belangrijke informatie uit elkaars leven mislopen.
De bundel ontleent haar titel aan het verhaal over Omar, een zwarte buschauffeur in New York vlak voor een fatale aanslag. Hij heeft al jaren geen contact meer met zijn moeder. Tijdens de rit droomt hij dat hij zijn moeder belt en tegen haar zegt dat het hier sneeuwt, waarop zij antwoordt ‘bij ons sneeuwt het nooit’. De titel heeft geen relatie met andere verhalen en lijkt willekeurig te zijn gekozen.
De in totaal 15 verhalen spelen zich niet alleen in Nederland af maar ook in Egypte, ergens in de rimboe, Palermo en Montelupu. Door de matige verhoudingen tussen mensen hebben enkele verhalen geen happy-end. Gilles van der Loo laat de lezer zo nu en dan in mysterie achter door bijvoorbeeld slechts enkele kenmerken van de hoofdpersoon bloot te geven, hetgeen je aan het denken zet. Na het lezen blijf je dan lichtelijk verward achter. Het voorlaatste verhaal, ‘De wandelaar’, wijkt erg af van de rest van de verhalen omdat daarin een vis begint te praten. De overige verhalen vertellen min of meer over de dagelijkse werkelijkheid. Hierin zit af en toe een vleugje fantasie verwerkt.
Van der Loo, geboren in 1973 te Breda, is schrijver en huisvrouw, zo valt op zijn website te lezen. De verhalen in deze bundel zijn eerder gepubliceerd in Tirade en in Volkskrant Magazine. De meeste verhalen hebben een ik-figuur waardoor je als het ware in het leven van de hoofdpersoon kruipt. Hierdoor raak je betrokken in het verhaal en krijg je sympathie voor de zeer verschillende hoofdpersonen. De schrijfstijl van Gilles van der Loo is duidelijk, beknopt en leest fijn weg. Hier sneeuwt het nooit is een gevarieerde bundel korte verhalen, geschikt om in een vrij moment even tevoorschijn te halen of om cadeau te geven.
