Oever van Ludwig Volbeda is een briefroman of dagboekroman waarin de lezer in het hoofd kruipt van Jip. Jip moet voor school een zelfportret tekenen. En dat is nu precies haar grote talent. Toch heeft ze het heel moeilijk en lukt het niet om dit op papier te krijgen en dit heeft allemaal te maken met de zoektocht naar haar ware ik. Want je kunt natuurlijk geen zelfportret maken als je jezelf niet helemaal kent. De zoektocht naar zichzelf is het thema van Oever.

[…]

Met Jip creëert Ludwig Volbeda de typische tiener die in de knoop ligt met zichzelf. Net als elke tiener gaat Jip op zoek naar zichzelf, maar weet ook wel dat ze anders is. De manier waarop Volbeda dit beschrijft is zeer raak en juist. Hij gebruikt een poëtische stijl die soms wat vaag is. De lezer moet heel veel tussen de regels door lezen en dat is precies de sterkte van dit werk. De gedachtestroom van de jongere die op zoek is naar zijn eigen identiteit en geaardheid, die gevoelens soms moeilijk weet te plaatsen, die vlucht en fulmineert, die botst en huilt, … die gevoelsuitersten weet Volbeda op een perfecte manier op papier te zetten. Hij doet dit niet door breedsprakerig te schrijven of grote adjectieven te gebruiken. Integendeel. Hij gebruikt weinig woorden, korte zinnen en korte hoofdstukken waarin hij precies weet duidelijk te maken hoe Jip zich voelt. Volbeda laat de lezer veel veronderstellen en geeft slechts druppelsgewijs het hele plaatje weer.

Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.