Waddenblog
-
‘Plaats 40, met de voorkant van uw camper in de richting van het pad,’ zegt de man achter de receptie. Alhoewel ik hier te gast ben, klinkt het als een opdracht. Even later sta ik in een rij enorme campers met namen van vliegtuigen zoals Concorde en AeroCar. Het is druk in deze zachte decemberweek.…
-
In het woonhuis achter de dijk bij Ezumazijl is iemand jarig. Ik fiets er langs en kijk naar binnen. Mensen zitten in een kring rechtop zoals ooit mijn ooms en tantes bij de verjaardag van mijn moeder. Ik zette graag de stoelen in een kring. Naast het huis, aan de andere kant van de sluis,…
-
Geke Postma-Postma heeft het Bildts dictee gewonnen, herinner ik me terwijl ik vanaf de Oude Bildtsedijk het land in kijk. Rechts een enorm gebouw met sierlijke letters op de gevel: ‘Openbaar Lager Onderwijs Anno 1898’. Wellicht leerden daar de kinderen het Bildts. Of juist niet, dat kan ook, wat je spreekt hoef je niet meer…
-
Het moet een drukke internationale plek geweest zijn, een echte haven met daar omheen de kroegen en op straat de zeelui en vrouwen van lichte zeden. Als het een plek was van de zonde, was er ook wel een plek voor de vergeving. Een kerk moet er nog staan. Hviding, lees ik op een oude…
-
Prachtig, prachtig Nederland. Kan ik zo een blog beginnen? Het is vroeg in de ochtend en er waait een koude wind. Ik sta op de hoek van het Underom in Hegebeintum. Vanuit een laag perspectief kijk ik naar een kerk. Zo’n steile terp heb ik nog nooit gezien. Friesland is er trots op: de hoogste…
-
Zowel binnen- als buitendijks kan je fietsen naar Greetsiel. Waar je in deze streek ook naar binnenstapt, een café, een ijssalon of bibliotheek, altijd hangt er een kalender met een foto van de roodgele vuurtoren op de dijk bij Pilsum. En niet alleen op kalenders. Op stropdassen, wijzerplaten van polshorloges en op het briefpapier van…
-
Wat doet een mens als hij mijmerend op de dijk zit. Hij telt de schepen, zoekt in de verte naar de plek waar het land ophoudt en het water begint. En of dat eiland een eiland is of een landtong. Of de schepen, zo ver weg zijn ze, naar het noorden of het zuiden varen,…
-
De dijk loopt af in de richting van de sluis bij Knock en onverwacht is die daar: de overkant. Ik zie de plek waar ik vandaan kom. Helemaal rechts het Eemshotel, voor mij de industrieterreinen van Delfzijl en links het gebouw van een gemaal. ‘Termunterzijl,’ roep ik. Er is hier niemand. De overkant is een…
-
Is dat de eigenaar van deze camping? Grijs haar in een paardenstaart, zijn armen vol tatoeages. Ik hoor een groep motoren starten. Misschien vergis ik me. Daarnet, toen ik kwam aanrijden van Ditzum langs de dijk, voelde ik me thuis. Een uithangbord met ‘Holländische Möbel’ en op winkelruiten de namen Verbeek, Venema en Huizinga. Als…
-
Behalve het geluid van vogels en het roetsjen van mijn fietsbanden over de wildroosters is het stil. Ik ben nog niemand tegengekomen. De sluis van Nieuw Statenzijl torent uit boven de dijk, een slaand geluid van ijzer op ijzer waait mijn kant op. Ik zoek de grens met Duitsland. Op de kaart van de Nederlandse…
-
Inversiewegen. Prielen. Die woorden hoor ik voor het eerst. De campingeigenaar is kunstenaar, inclusief alpinopet. Hij is in het westen geboren maar al zijn hele leven, zo zegt hij dat, Noord-Groninger. Hij vertelt me in hoog tempo over kleideeltjes, slikken, krekenstelsels en beddingen. ‘Zo ontstonden hier die prachtige kronkelweggetjes…’ Ik ben geen geoloog, weet…
-
‘Weet u wat het is met dat boek?’ Hij heeft dik grijs haar en daaronder een knoestig gezicht. ‘Dat boek is te goed. Iedereen herinnert het zich als een mooi boek. Dat zei u toch ook daarnet? Maar weet u wat het is met De graanrepubliek? Een boek kan ook te mooi zijn, waardoor je…
