uitgeverij Wereldbibliotheek

  • Taal en literatuur als bijdragen aan zelfkennis

    Taal en literatuur als bijdragen aan zelfkennis

    Taal en literatuur als bijdragen aan zelfkennis Waarom schreef de Ier Samuel Beckett zijn Wachten op Godot in het Frans? En waarom de Rus Vladimir Nabokov zijn Lolita en Bleek Vuur in het Engels? Peter Bieri noemt Beckett en Nabokov als voorbeelden van schrijvers die een bewuste keuze maakten voor een andere taal dan hun…

    Lees verder

  • Ambitieuze maar lichtvoetige ‘kunstroman’

    Joy is een uitermate eigentijds literair werk, inclusief felrealistische scènes, straattaal, postmoderne montagetrucks en downloadbare soundtrack. Maar hij gaat over kunst, schoonheid en onvergankelijkheid en ruikt naar de 19e eeuw: Rodin, De Nerval, Baudelaire en Brussel. In zijn debuut weet Patrick Bassant uit die uiteenlopende ingrediënten een spannende en prikkelende cocktail te shaken. Joy begint…

    Lees verder

  • Almachtig, maar niet alwetend

    Almachtig, maar niet alwetend

      ‘In den beginne was alles…’ De eerste zin van Vader van God maakt het meteen duidelijk. Dit boek gaat over God en de Bijbel, maar dan net iets anders dan we gewend zijn. God woont ergens daarboven en is druk met scheppen, terwijl zijn huishoudster wat om hem heen scharrelt met een stofdoek. Samen…

    Lees verder

  • Lezen met voorkennis

    Lezen met voorkennis

    In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw was de Duitser Lion Feuchtwanger (1884 – 1958) een grote naam in de literaire wereld. In zijn eigen land kwam hij echter steeds meer onder druk te staan. Toen zijn roman Succes in 1930 verscheen, weigerden sommige Duitse boekhandels het te verkopen en vertegenwoordigers van…

    Lees verder

  • Omweg of aanloop?

    Omweg of aanloop?

    Poëziecriticus en dichter Hans Groenewegen is met zorg en vlijt de dichtkunst toegewijd. Niet alleen laat hij van tijd tot tijd scheppend werk van eigen hand verschijnen, maar tussendoor bundelt hij ook zijn poëziebeschouwingen. Onlangs verscheen een fikse bundeling van 33 in lengte sterk wisselende maar alle in klein lettertype afgedrukte essays over gedichten en…

    Lees verder

  • Flat characters in een roman vol verrassingen

    Flat characters in een roman vol verrassingen

      Is het mogelijk om volkomen onbevangen een boek te lezen? Wel een mooi idee, dat je een willekeurig boek in de bibliotheek leent en je mening zuiver en alleen vormt op basis van de tekst. Talloze auteurs zouden op die manier heel wat meer tot hun recht komen; marketing zou niet uitmaken, laat staan…

    Lees verder

  • Een dictatuur om de vrijheid te bewaken

    Een dictatuur om de vrijheid te bewaken

    Westerlingen, het nieuwe boek van Arjaan van Nimwegen (1947) speelt in 1781. Toch is het geen historische roman, het boek heeft meer weg van een ‘gedachtenexperiment’ of een ideeënroman. Van Nimwegen koos voor 1781 omdat in dat jaar Kritiek der reiner Vernuft van Immanuel Kant verscheen. Kant beschrijft daarin ‘een eiland van zuivere rede’ en…

    Lees verder

  • Net iets te en daarom wat minder

    Net iets te en daarom wat minder

    Het is druk in de hemelse kamer de nieuwe roman van Huub Beurskens, dichter, schrijver en voormalig redacteur van De Gids. Niet omdat er veel romanfiguren in voorkomen, dat is niet het geval, maar omdat er zo heel veel wordt verwezen, geciteerd, uitgeweid en opgesomd. Of ze nu bekend zijn in de populaire cultuur of…

    Lees verder

  • Een zoektocht naar het antwoord op de vraag: wie ben ik?

    Kwantiteit zegt nog niets over kwaliteit, zo bewijst het boek Isis van Hans Dekkers. Het boek is helaas vrij dun; iedere pagina vraagt om meer. Dekkers is auteur van romans, korte verhalen, gedichten, essays en theaterstukken. Met name zijn dichterstalent komt terug in deze psychologische roman. Zijn woorden en korte zinsopbouw zijn gekozen alsof hij…

    Lees verder

  • Een ode aan alles wat langzaam verdwijnt

    Een ode aan alles wat langzaam verdwijnt

    De bundel Schaduwgrens van Hans van de Waarsenburg opent met de reeks ’Consul’, waarin onmiskenbaar de hoofdpersoon uit Malcolm Lowry’s roman Under the vulcano wordt geportretteerd. Een consul, inderdaad, met eeuwigdurende dorst, die zich voortsleept van delirium naar kater, en hoopt dat zijn geliefde ooit terugkeert en alles goed zal komen. De toon van de…

    Lees verder

  • ‘een dood schommelt aan zijn vleugelpennen’

    ‘een dood schommelt aan zijn vleugelpennen’

    Sinds jaar en dag geldt het (post)modernisme als de voornaamste stroming in de Nederlandse kunst – en misschien wel het sterkst in de poëzie. Het is een behoorlijk gecompliceerd fenomeen, maar het uitgangspunt is simpel: zoek niet naar een verscholen boodschap, betekenis of Antwoord, want het enige Antwoord dat het kunstwerk je kan geven is…

    Lees verder

  • Hoe de droom de werkelijkheid inhaalt en verstikt

    Hoe de droom de werkelijkheid inhaalt en verstikt

    Uitgeverij Wereldbibliotheek heeft Il Disprezzo (1954) van Alberto Moravia opnieuw uitgegeven in een voortreffelijke vertaling van Marieke van Laake. De roman was al eens eerder in het Nederlands vertaald als Het spoor der herinnering. Een vreemde titel die op het eerste gezicht geen lading dekt. Moravia ontvouwt er een verhaal van groeiend groot verdriet dat…

    Lees verder