Uitgeverij Nijgh en Van Ditmar

  • Oogst week 23 – 2024

    Sommige zelfmoordenaars halen de club van 27 net niet. Eén van hen is de Portugese schrijver Mario de Sá-Carneiro. In 1916 pleegt hij zelfmoord op 26-jarige leeftijd. In het semi-autobiografische De bekentenis van Lúcio (A confissão de Lúcio) schrijft De Sá-Carneiro over de 10 jaar die hij vastzat. Hij zou zijn beste vriend, Ricardo Loureiro,…

    Lees verder

  • Oogst week 3 – 2024

    Een oogst zou maar saai worden, als we slechts prijzen opnoemen die schrijvers in het verleden wonnen. Guadalupe Nettel, bijvoorbeeld, heeft een erelijst waarmee we een hele tekst kunnen vullen. Ze geldt als een van Amerika’s vermaardste auteurs. Bovendien verdient ze haar sporen als academica; ze promoveert op Taalwetenschappen in Parijs. Haar vierde roman, Het…

    Lees verder

  • Openhartig egodocument

    Openhartig egodocument

    Met Mijn Nazi opa schreef documentairemaakster Sunny Bergman een egodocument waarin ze universele thema’s zoals intergenerationele traumaoverdracht, parentificatie, epigenetica en familiesystemen onderzoekt. Het begint allemaal met de mantelzorg rond haar invalide vader, Richard. Hij is deels verlamd en misschien ook wat depressief. Sunny besluit, nu het nog kan, samen met hem zijn roots te onderzoeken.…

    Lees verder

  • Oogst week 15 – 2023

    Italo Calvino (Cuba, 1923) is één van die schrijvers die de oorlog niet slechts beschrijft vanaf de veilige zijlijn: tijdens de Tweede Wereldoorlog zit hij daadwerkelijk in het Italiaanse verzet. Na de val van Mussolini studeert Calvino literatuurwetenschappen in Turijn en sluit hij zich aan bij de Italiaanse communistische partij, die hij in 1957 weer…

    Lees verder

  • Oogst week 17 -2020

    Er verschijnt zoveel moois dat we er soms niet onderuit kunnen een titel meer op te nemen in de oogst van de week dan de gebruikelijke drie. Te beginnen met een roman over de geheimen van een oorlogsjournalist door Minka Nijhuis, een boek met 575 haiku’s van Kees van Kooten (Haikoots wel te verstaan), een…

    Lees verder

  • Met zwier verteld verhaal rond twee moorden en een moestuin

    Moord op de moestuin is de wat dubbelzinnige titel van Nicolien Mizee’s eerste niet op autobiografische gebeurtenissen gebouwde roman. Wie de titel letterlijk neemt en bang is dat er een moestuin wordt vermoord kan gerust zijn: het gaat gewoon om een moord op het terrein van een moestuin. Mizee is een bewonderaarster van het oeuvre…

    Lees verder

  • Saffraanperenboom

    De tuinbonen staan te weken op het aanrecht. Het water daarvoor haalde ik gisteravond uit de regenton achter het huis. Vijfentwintig gerimpelde, tot in hun kiem verdroogde tuinbonen schudde ik vanuit een zakje in mijn hand en liet ze in het bakje glijden waar ze zich lispelend en knisperend volzogen met minuscule waterelementen. Straks gaan…

    Lees verder

  • Dilemma’s, dilemma’s

    Dilemma’s, dilemma’s

    Dilemma’s, dilemma’s Jasmijn is een 23-jarige studente fotografie die voor een schoolproject naar een Noors eiland wordt gestuurd. Haar docent Van Asschen verwacht dat ze terug komt met ‘lustopwekkende landschapsfoto’s, soft-erotische rotsen en rivieren om bij klaar te komen.’ Als voormalig biologie studente zou het voor haar geen grote moeite moeten zijn om goede natuurfoto’s…

    Lees verder

  • Kiezen in de oorlog

    Kiezen in de oorlog

    Dit boek draagt als ondertitel: Verzet en collaboratie van twee stewardessen. En dat is het aardige van de opzet van dit werk. De carrières van twee stewardessen worden gevolgd met als hoogtepunt hun reilen en zeilen in de Tweede Wereldoorlog. In de jaren ’30 nam de KLM voor het eerst proeven met het inzetten van…

    Lees verder

  • Het verleden poets je niet zomaar weg

    Het verleden poets je niet zomaar weg

    Recensie door Rein Swart Zuid-Afrika is een land dat vaker negatief dan positief in het nieuws is. Berovingen zijn aan de orde van de dag. Toeristen doen er goed aan met gesloten portieren door Johannesburg te rijden om niet de dupe te worden van een overval. Dit soort berichten verwonderen na de democratische omslag die…

    Lees verder

  • Zijn er niet gewoon te veel soorten?

    Zijn er niet gewoon te veel soorten?

      Bas Haring (1968), bekend van tv, columns, lezingen en boeken, vindt de geuzennaam ‘volksfilosoof’ goed passen bij wat hij allemaal doet. Hij ziet het als zijn roeping om actuele onderwerpen, zoals ‘hebben we eigenlijk wel een eigen wil?’ en ‘hoe kan het toch dat vooraanstaande economen zo van mening verschillen over de aanpak van…

    Lees verder

  • … we waren dezelfde

    … we waren dezelfde

    Mos Lupin heeft een onbezorgde jeugd. In Een rijk alleen, de debuutroman van Niels Gerson Lohman, vertelt hij met het onsamenhangende geklets van een jong kind over zijn huis en zijn familie. Nadat de complete familie, inclusief opa’s, oma, ooms en tante uitgebreid geïntroduceerd is, gaat Mos verder met de vakanties in Frankrijk. Of deze…

    Lees verder