Stefan Ruiters
-
Het internet vergeet niet – dat is waar. Je moet alleen wel weten waarnaar je kunt zoeken, wat er beschikbaar is. Al te vaak zien en lezen we alleen het nieuwe. Zonde eigenlijk. Wat oud is verliest niet zijn waarde. Stefan Ruiters, antiquaar en ex-columnist van Literair Nederland, schreef er geregeld over. Het herlezen van…
-
In 2013 kreeg ik te maken met nieuwe en hele vervelende eigenaren van het winkelpand dat ik sinds 2001 huurde in de Amsterdamse Hartenstraat. Lui die het helemaal niks interesseerde wat voor winkel of mensen in hun net gekochte panden zaten. Mensen die al dertig jaar op hun etage woonden, werden zonder scrupules gevraagd tegen…
-
‘Het laatste boek.’ Van het weekend was het weer raak. De zoveelste doodverklaring van het papieren boek. Op pagina 54 van de papieren variant van V Zomer Magazine van de VK, stond het weer eens uitgesmeerd over de pagina’s. In vette, rode letters werd ook nog een citaat afgedrukt: ‘Ondingen zijn het: je kunt er…
-
Column
Vorm en vent
Ik ben een verzameling aan het aanleggen van secundaire literatuur. Geen romans, verhalen of poëzie komen op een steeds hoger wordende stapel terecht, maar voornamelijk essaybundels of verzamelde stukken over literatuur, over kunst, over schrijven, over kijken naar kunst, over de stand van de cultuur, enzovoort. Mij heeft dat altijd gefascineerd: vorm en vent tegelijk.…
-
Column
Leegland
Voor België ben ik niet dit EK. Ik fiets graag in de Ardennen en Brussel, Antwerpen, Gent: leuke steden, maar heb niks met het Belgische voetbal. Vroeger ook al niet. Porto sprak altijd meer tot mijn verbeelding of zelfs Dinamo Zagreb dan bijvoorbeeld Anderlecht of Standard Luik. Geef mij maar Bayern München of Stuttgart. Beieren…
-
Column
Bushalte
Eerder schreef ik al over de bushalte voor mijn huis, op ongeveer 5 meter afstand van mijn bureau. En dat die 5 meter als zoveel meer meters aanvoelen. Zeker, toen een man aanbelde en vroeg of hij bij mij een kopietje kon maken van zijn paspoort. ‘Want ik zie een hoop boeken, dus ik denk…
-
De zon schijnt ongenadig, terwijl het pas begin mei is. Het is de herdenkingsweek: geschiedenis, oorlog, vluchtelingen en herdenkingsplechtigheden vullen de dagen in officiële zin. Europa valt uit elkaar, maar de verpozende mensch gaat naar het strand, zet de barbecue aan of gaat naar buiten. Ajax kan vandaag kampioen worden, maar ik weet niet of…
-
Ik bladerde eerst goedmoedig, daarna las ik geboeid en later enigszins getormenteerd de portretten van vergeten schrijvers door Joris van Casteren (Zeg mijn lezers dat ik doorschrijf, Prometheus, 2006). Sommige van hen hadden zich neergelegd bij hun vergetelheid, anderen klampten zich vast aan de ambitie en hoop ooit weer te mogen schitteren op de Parnassus.…
-
‘Jij weet dus veel, toch?’ Ik was blij dat de Turkse tabakshandelaar die tegenwoordig door PostNL wordt gebruikt om mijn boekenpakketten in te nemen, ‘toch’ eraan toevoegde, want daardoor kon ik hem meteen uit de droom helpen. ‘Nee joh, ik weet niet alles, gelukkig maar.’ ‘Maar je doet dus in boeken! Ben je een schrijver?…
-
In de inleiding op een keuze uit zijn gedichten (Alles onecht, 1984) schreef Gerrit Komrij over het moment dat hij wandelend, negentien jaar oud, een dichter werd op de Jachthuisweg. ‘In een handomdraai was het gebeurd. (…) Ik kreeg er niets bij, ik werd er niet rijker of vollediger door – het licht ging…
-
Ongeveer een maand geleden kocht ik de boeken van Joost Zwagerman. Op een zaterdag heb ik van elf uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds een busje volgeladen met zijn boeken. Kast voor kast, plank voor plank zag ik waarmee Zwagerman zijn schrijversleven stutte – Amerika, kunst, popmuziek, cultuurgeschiedenis, literatuur – om een paar van…
-
‘Ja! Boekenreizen? Ken je dat niet? Toen mijn man nog leefde, deden we dat regelmatig hoor. Naar Berlijn zijn we ook, ik meen, twee keer geweest.’ Ik vertelde de mevrouw die ik aan de telefoon had dat ik de afgelopen week een paar dagen in Berlijn was geweest. Ik zoek vaker boeken voor haar,…
