Simon Vestdijk

  • Een vriendschap die ook weer tot een einde komt

    Een vriendschap die ook weer tot een einde komt

    Een jaar met Simon start met een impulsaankoop van schrijver Pauline Slot: driehonderdvijfenveertig euro voor het volledige werk van Simon Vestdijk. Tweeënvijftig romans, voor tweeënvijftig weken van het jaar. Een jaar optrekken met schrijver Simon Vestdijk (1898 – 1971) door al zijn boeken te lezen en te spiegelen aan haar eigen leven. Op die reis…

    Lees verder

  • Column

    Too much

    Too much

    Tanden worden niet zo vaak bezongen in liefdesteksten. Dichters houden meer van ogen en lippen. Behalve de dichter van het Hooglied. In mijn tienerjaren mocht ik thuis aan tafel uit de Bijbel voorlezen. Op een dag las ik uit Hooglied 4: ‘Uw tanden zijn als pas geschoren schapen…’ Nu was diezelfde middag de schapenscheerder bij…

    Lees verder

  • Oogst week 11 – 2021

    De poëziebundel Ik zeg Emily is het debuut van Yentl van Stokkum, waarin een jonge dichter een bezoek brengt aan het graf van Emily Brönte (1818-1848, de middelste van de gezusters Brönte, die onder andere Wuthering Heights schreef). De verteller raakt bezeten door de vroeg gestorven Emily, haar leven en werk, en lijkt een verbond aan te willen…

    Lees verder

  • Een op de drie jongeren houdt niet van lezen, de helft van de scholieren leest nooit een roman of lang verhaal. Romans gaan volgens hen over één onderwerp en verhalen zijn te lang, dat vinden ze vervelend. Dit staat in een leesoffensief dat deze week gepresenteerd werd door de Raad voor Cultuur en de Onderwijsraad.…

    Lees verder

  • Becommentariëren van elkaars werk

    Becommentariëren van elkaars werk

    De brieven die de romanschrijvers Simon Vestdijk en Willem Brakman elkaar schreven in de jaren zestig, zijn samengebracht in een gebonden prachtuitgave en voorzien van de pakkende titel Gaven, giften en vergiften. Een derde letterkundige in dit boek is Nol Gregoor, wederzijdse vriend van de twee hoofdfiguren. Gregoor introduceerde Brakman begin jaren vijftig bij Vestdijk…

    Lees verder

  • Wedstrijdje?

    Anna Blaman, Anton Coolen, Max Dendermonde, Henriëtte van Eyk, Hella Haasse, Alfred Kossman, Adriaan van der Veen en Simon Vestdijk: samen schreven ze de roman De doolhof. Hun namen staan in alfabetische volgorde op de titelpagina. Allemaal schreven ze één hoofdstuk en de goede verstaander – de lezer met ‘kennis van de huidige Nederlandse literatuur’…

    Lees verder

  • Oogst week 22 – 2018

    De correspondentie tussen Simon Vestdijk en Willem Brakman begint als Brakman Vestdijk zijn debuutroman toestuurt. ‘Beste Brakman’ en ‘Beste Vestdijk’ werd al heel snel ‘Beste Wim’ en ‘Beste Simon’. Dat zij elkaar niet alleen over literatuur en hun wederzijdse vriend Nol Gregoor schreven, blijkt uit Gaven, giften en vergiften, de door Nico Keuning verzamelde en…

    Lees verder

  • Simon Vestdijk was de eerste schrijver waarvoor ik als bleue scholier bewondering kreeg. Ik weet niet meer hoe oud ik precies was, denk een jaar of zestien, 4 vwo, openbare scholengemeenschap De Huizermaat, A.D., 1988. Het jaar dat de eigenschap van het bewonderen ontstond. Voor Bono van U2, Michael Hutchence van INXS. Marco van Basten…

    Lees verder