Kor de Vries

  • Oogst week 51 -2024

    De Deense schrijfster Helle Helle heeft een heel eigen stem in de literatuur. Met haar laatste roman Hafni zegt heeft ze weer voor een bijzondere vorm gekozen. Hafni belt met een vriendin en zegt dat ze gaat scheiden. De vriendin, aan de andere kant van de lijn, is de verteller; ze luistert en geeft spaarzaam…

    Lees verder

  • Er dwaalt een aardige jongeman door Kopenhagen

    Het is knap om in een soort telegramstijl een hele vertelling van kop tot staart neer te zetten. Door de veelal korte zinnen leest het boek snel en gemakkelijk weg. Maar wat aanvankelijk lichte kost lijkt, zet de lezer juist aan tot nadenken. Hij moet zelf ontdekken wat er precies gaande is: ‘Haar ogen traanden,…

    Lees verder

  • Oogst week 49 – 2022

    Voorin in het boek Veen, dras, moeras heeft Annie Proulx de volgende opdracht opgenomen: ‘Dit bescheiden boek is opgedragen aan de inwoners van Ecuador, die ervoor zorgden dat hun land als eerste ter wereld rechten voor natuurlijke ecosystemen in de grond- wet heeft opgenomen. De recente rechterlijke uitspraak dat Los Cedros, het nevelwoud in de Andes,…

    Lees verder

  • Brieven uit de wateren

    Brieven uit de wateren

    Zeebrieven van de Deense Siri Ranva Hjelm Jacobsen is een kleinood van grote waarde. Met een paar pennenstreken wordt een origineel verhaal met een belangrijke boodschap verteld, waarbij de prachtige zwart-witillustraties het verhaal ondersteunen en je onder water laten verdwijnen. A, de Atlantische Oceaan, is honderdtachtig miljoen jaar oud en M, de Middellandse zee slechts…

    Lees verder

  • Dit ben ik niet

    Dit ben ik niet

    Twee mensen, een man van 48 en een vrouw van 38, verdwalen onafhankelijk van elkaar tijdens een trainingswandeling in een bos in Jutland. Hij heet Roar. Zij is naamloos. Hij is de verteller, de ik-figuur. Na een toevallige ontmoeting gaan zij samen op zoek naar een uitweg. Tevergeefs. Zij is de sportiefste van de twee.…

    Lees verder

  • Het onbelangrijke dat belangrijk is

    Het onbelangrijke dat belangrijk is

    De hoofdpersoon in Dit zou in de tegenwoordige tijd geschreven moeten worden is Dorte, een jonge vrouw op zoek naar identiteit en volwassenheid. Helle beschrijft de eenzaamheid en alledaagsheid van haar bestaan. Dorte worstelt met niet zo diepgaande relaties en met kleine tegenslagen: van het jezelf buiten je woning sluiten, tot de ketting die van…

    Lees verder