John Updike

  • Gewoon doorroken

    Op bezoek in het ziekenhuis zag ik een man in verfomfaaide nachtkleding door de ziekenhuisgangen naar de uitgang lopen, een infuus stellage voor zich uitduwend. Buiten liep hij naar een soort bushokje. Daar haalde hij met een hand, de ander werkloos op de infuus stellage, een pakje rookwaar uit zijn vestzak. Met zijn mond trok hij…

    Lees verder

  • Bruno Schulz en de kleur van de herinnering

    De Joods-Poolse schrijver Bruno Schulz (1892-1942) was een meester van de mythische herinnering. Zijn verhalen, zijn beschrijvingen, zijn impressies, gehoorzamen niet aan de natuurwetten. Hij verzet zich in de dunne verhalen roman De kaneelwinkels en andere werken tegen de rationaliteit van de moderne tijd met zijn verwetenschappelijking, technologisering en vooruitgangsgeloof. Locaties kunnen van plaats veranderen in…

    Lees verder

  • Gestapelde verwachtingen

    Soms voel ik me een doorgedraaide telefoniste achter een schakelpanel waarmee alle verbinding door een plotselinge blikseminslag verbroken is. Om de gekte te bezweren, gaat de een hardlopen en de ander een ingewikkelde stoofpot maken. Ik ga schappen leeghalen. Van de voorraadkast, de boekenkast, de hoedenplank, alles gaat eraf. Ik zet soepkommen, platte borden, porseleinen…

    Lees verder

  • Interview John Updike

    John Updike (1932 -2009), to be a novelist.

    Lees verder

  • Akoestiek van het geheugen

      Met Dochter aan het stuur  (die onlangs haar rijbewijs had gehaald zonder dat wij wisten dat ze die aan het halen was tot ze zei dat ze een verrassing voor ons had waarbij ze triomfantelijk een rijbewijs omhoog stak en wij geschokt riepen: Hé, een rijbewijs??? Hoe kom je daar nu aan?), maakte ik…

    Lees verder