Ida Gerhardt
-
Najaarssymposium van het Ida Gerhardtgenootschap. Programma 12.30 – 13.10 uur: inloop 13.15 – 13.20 uur welkomstwoord 13.20 – 13.35 uur: Informatie over de voortgang van het oprichten van een gedenkteken voor Ida Gerhardt in Bilthoven 13.35 – 14.35 uur: Een duo-lezing van Nienke Vos en Ingrid Groenendijk met de titel: ‘k moest dwalen, ‘k moest…
-
Op zaterdag 30 oktober aanstaande zal in de Centrumkerk in Bilthoven het Ida Gerhardt-symposium 2021 plaatsvinden met een gevarieerd programma. Een greep uit dit programma: Lezing Ida Gerhardt is in Nederland bij het grote publiek vooral bekend om haar gedichten. Maar zij vertaalde, samen met Marie van der Zeyde ook het Boek der Psalmen vanuit…
-
Aan de IJsselkade in Zutphen staat sinds augustus vorig jaar een bronzen standbeeld van dichteres Ida Gerhardt (1905-1997). Het staat op het punt waar IJssel en Berkel samenkomen. Beeldhouwster Herma Schellingerhoudt maakte het slechts 1.65 meter hoge beeld. In De Stentor van 31 augustus wordt José van der Donk, secretaresse van Gerhardt, geciteerd. Zij vindt…
-
We fietsten langs de IJssel en hadden wind mee. Voor we het wisten kwam Zutphen in zicht. ‘Zullen we meteen maar langs Eefde rijden’, stelde mijn metgezel voor. Eefde, daar heeft Ida Gerhardt gewoond. Van geen dichter of dichteres ken ik meer gedichten uit mijn hoofd. Hoogste tijd voor een literaire pelgrimage. Thuis hadden we…
-
In mijn tuin staat een eik. Ik vond hem bij het uittrekken van onkruid. Vier blaadjes heeft hij, gedeeltelijk roodachtig, en hij is amper tien centimeter hoog en toch onmiskenbaar een eik. Hij zal wel geplant zijn door een Vlaamse gaai, die bewaren eikels voor de winter en vinden niet altijd hun voorraad terug. Ik…
-
Column
Bladlof
Er was eens een tijd dat de nacht pikzwart was en de nachthemel een fonkelend schouwspel dat met stomheid sloeg. Vrees en verwondering hielden de mens in hun greep, een besef van volstrekte nietigheid en kosmische verbondenheid tegelijk: Als uw hemel ik zie – uwer vingeren werk, Maan en sterren die gij daar stelde, Wat…
-
Hoe ik mij op een avond met heel veel plezier verloor, ergens in een verkavelde Noord-Hollandse polder, in een oneigentijdse collectie van dichtbundels van een gestorven hoorspelregisseur. Op een regenachtige maandagavond reed ik terug vanuit West-Friesland naar Amsterdam met een fijne buit aan honderden dichtbundels van voornamelijk Nederlandse poëzie. Een hoorspelregisseur was overleden en liet…
