Gerard Cruys
-
Zoals het een goede openingszin betaamt, is deze kenmerkend voor de rest van de tekst. Zo ook in de roman van Sasja Sokolov, School voor zotten, waarin hij zijn personage laat zeggen: ‘Oké, maar hoe moet ik beginnen, met welke woorden?’ Vanaf dat moment richt het personage zich rechtstreeks tot de lezer, alsof de lezer tegenover…
-
De eerder verschenen boeken van Paul Teunissen gaan over ‘echte’ mensen. In In de beste kringen kruipt hij in de huid van mensen die hun dierbaren zien lijden aan ziektes als dementie, depressie, schizofrenie en borderline. En in Extreme overlast schetst hij ‘Portretten van op drift geraakte levens’. Zijn derde boek, de onlangs verschenen roman Moeder wist…
-
In den beginne was er alleen de verwarring: ‘Waar gaat dit boek over?’ Vervolgens was er, naast de verwarring, ook verbijstering over de complexiteit en schoonheid van vorm en inhoud waarin Sjisjkin de lezer onderdompelt. Tenslotte was er de stilte van de absolute overgave aan een meesterwerk. Venushaar is een complex boek dat zich niet…
-
De lezer wordt al in de eerste zin gelijk aangesproken door een verteller, die de gedachten van zijn moeder weergeeft toen ze hem onmiddellijk na de geboorte in haar handen kreeg. Die verteller levert daar meteen weer zijn eigen commentaar op, geformuleerd zoals een jong kind dat zou doen. Dat alles in een kort stukje…
-
‘Het wil maar niet lukken om aan het leven te wennen, hoewel het hoog tijd wordt’, zegt hoofdpersoon Aleksandra (Sasja) in Onvoltooide liefdesbrieven, de roman van de Russische schrijver Michaïl Sjisjkin. Deze zin vat de essentie van deze roman treffend samen. Want het is niet alleen Alesksandra die niet aan het leven kan wennen. Niemand…
