Erik Lindner

  • Sterke observaties in de gedichten van Erik Lindner

    Hout is de zevende bundel van de dichter Erik Lindner (Den Haag, 1968), zijn tweede bundel voor Van Oorschot na vijf bundels bij De Bezige Bij. Evenals voorganger Zog uit 2018 staat Hout vol gedichten opgebouwd uit observaties, ogenschijnlijk lukraak maar schijn bedriegt. Een van de functies van poëzie is dat het ons leert opnieuw,…

    Lees verder

  • Oogst week 49 – 2024

    Deze week poëzie oogst met de zevende bundel van Erik Lindner Hout. Lindners poëzie is bedachtzaam en schenkt aandacht aan wat zich aan hem voordoet. Ook poëzie van Raymond Carver, Jullie weten niet wat liefde is, vertaald door Joris Iven. Carvers gedichten kennen dezelfde minimalistische stijl als zijn verhalen en worden gekenmerkt door het fundamentele verlangen naar liefde en…

    Lees verder

  • Spoorzoeker

    De meeste sporen die we achterlaten vergeten we. De weg die je ging, wie je ontmoette, de liefde. Er geen actieve herinnering aan hebben (hier begrijp ik opeens Rutte beter), omdat je gaande was, anders was. Dat iemand niet actief in je geheugen zit, heet vergeten. Tot er iets gebeurt waardoor je toegang krijgt tot…

    Lees verder

  • Een liefdesroman met de filmwereld als decor

    Een liefdesroman met de filmwereld als decor

    De roman 51 manieren om de liefde uit te stellen van Erik Lindner bestaat uit een lange reeks korte, titelloze hoofdstukken. Het boek begint met een inleiding van amper een bladzijde lang, waarin de ik-figuur zich afvraagt: ‘Kan ik iemand tevoorschijn schrijven die er niet is?’ Een vraag die aan het eind van het verhaal…

    Lees verder

  • Oogst week 2 – 2020

    De oogst van dit nieuwe jaar bevat twee titels uit het oude jaar, waaronder een literair tijdschrift, een nieuwe uitgave van de duizend-en-één-nacht vertellingen en de deze week verschenen roman over David Livingstone. Toen de Schotse ontdekkingsreiziger David Livingstone in 1873 in een klein gehucht in West-Afrika overleed, besloten zijn rouwende bedienden zijn lichaam naar…

    Lees verder

  • Het witte schuim

    Al enige tijd dompel ik mij onder in het werk van verschillende componisten die in Nederland wonen en werken, of – in een enkel geval – woonden en werkten. Dit ter voorbereiding van een cursus voor de Volksuniversiteit Amsterdam die ik met een oud-collega, filmer en musicus Patricia Werner Leanse, in mei bij voldoende aanmeldingen…

    Lees verder

  • Terras 04 – Berlijn

    Het gaat goed met Duitsland. Praten we in Nederland over weinig anders meer dan crisis, bezuinigingen en werkloosheid, in Duitsland lijkt het alleen maar goed te gaan. U gelooft me niet? Neem dan eens een willekeurig literair tijdschrift en bespreek het zonder de woorden ‘bezuinigingen’, ‘voortbestaan’ en ‘subsidie’ te gebruiken. Als het u lukt neem…

    Lees verder

  • In de eerste editie van Terras,  geeft de achtkoppige redactie (waaronder Micha Andriessen, Kim Andriga, Erik Lindner, Hélène Gelèns en Miek Zwamborn) toe dat de naam Terras niet toevallig een anagram is van Raster (1977-2008). Raster is de inspiratiebron waar de redactie op vaart. De redactie is tevens de bewaarder van de literaire erfenis van Raster met een website. Evenals voorheen Raster, richt Terras de…

    Lees verder

  • Formidabele bundel met waarnemingpoëzie

    De vierde bundel van Erik Lindner ziet er als volgt uit: over de voor- en achterzijde van de bundel loopt een grote foto. Een rood dienstwagentje met Chinese karakters op de voorruit staat op een parkeerterrein. Achter het wagentje staat een hoge muur, in volle breedte van de foto, de muur is wel een meter…

    Lees verder