Poëzie
-
Vorige maand werd in Londen de Popescu Prize for European Poetry Translation uitgereikt. Eens per twee jaar gaat deze prijs naar een poëzievertaler die een bundel uit een niet-Engelstalig land in Europa naar het Engels heeft vertaald. Mooi natuurlijk al dat een vertaler gelauwerd wordt voor zijn of haar nobele, doorgaans niet erg goedbetaalde werk,…
-
Sven CooremansErlangen 7 Sven Cooremans (1970) debuteerde twee jaar geleden met de bundel Myeline en bracht onlangs zijn tweede, Erlangen 7, uit. Met een ondertitel: ‘of hoe ik denk dat ik mezelf in verhalen kan vertellen’. Sven Cooremans brengt in Erlangen 7 niet dat ene eigen verhaal, maar haakt verscheidene verhalen, verscheidene figuren ook, vast…
-
De lange blik waarin we leefden Uit het weggehakte marmer zou je in theorie de gestalte van het beeld moeten kunnen herleiden. De Engelse dichter Craig Raine werkte tien jaar aan zijn grote roman-in-verzen Geschiedenis: de amateurfilm in die tijd schreef hij als ‘bijvangst’ Clay. Whereabouts unknown. Uit die bundel verscheen in Nederlandse vertaling van…
-
Door: Wouter de Vries 'Gedichten van Eiland der ziel geopend', zo luidt de titel van het tweede deel van een door Ad Haans onder eigen beheer uitgegeven boekje over de dichtbundel Eiland der ziel van Gerrit Achterberg. Toen mij dit boekje onder ogen kwam, besloop mij wederom het vooroordeel dat ik vaker heb: iets dat…
-
Een ijzersterk debuut Het is altijd hachelijk om te schrijven over een bundel van iemand die je kent. Als je een te goede recensie schrijft, riekt het naar vriendjespolitiek, als je een slechte recensie schrijft, denkt men dat je een rekening te vereffenen hebt. Het zij zo. Thomas Möhlmann is redacteur van deze site en…
-
In 1998 debuteerde Koenraad Goudeseune (1965) als dichter met Dat zij mij leest. Zen uit eigen werk, zijn tweede bundel, verschijnt zeven jaar later. In 2004 werden daaruit al enkele gedichten in De Brakke Hond geplaatst. Zen uit eigen werk is niet meteen een bundel van formaat. Koenraad Goudeseune doorspekt zijn achtendertig korte gedichten met…
-
‘Een armpje zo dun als taal legt een hand voor ogen.’Door: Wouter de Vries Toen ik enkele jaren geleden eens vluchtig de bundel Van het woord Ah doorbladerde, viel vrijwel direct de opeenstapeling van halfafgemaakte zinnen op. Nu heb ik haar meest recente, inmiddels zesde bundel Valtijd gelezen en er is niets veranderd. Dit is…
-
Vorige maand verscheen Verzeker u, opvolger van Geert Buelens’ debuutbundel Het is uit 2002. Buelens zet sterk in met het openingsgedicht ‘Verlaat’: VERLAAT Weet je wathet is Het isonmogelijkalsof door kamers lopen weemoed bieden kanaan wat als hoogpolig tapijt je zolen likt Hier wordt aan stelselmatige afbraak gedaanje ziet dat nietmaar in het keldergewelf breekt…
-
Ramsey Nasr denderde in 2000 de poëzie binnen met de bundel 27 gedichten & geen lied waarvoor hij de nominaties binnenhaalde voor de C. Buddingh’-prijs en H.C. Pernathprijs. De monoloog in verzen Geen lied werd bekroond met de Taalunie Toneelschrijfprijs. Zijn geloofsbrieven heeft hij intussen dus wel afgegeven. Intussen is er een nieuwe dichtbundel van…
-
De hond zingt in zijn slaap, de eerste Nederlandse vertaling van het werk van de Finse Sirkka Turkka, staat barstensvol ‘hond’, ‘paard’, ‘zwart’, ‘nacht’, sneeuw’, ‘dood’… maar nog voller met het woord: ‘ik’. Dat die woordenschat meteen de indruk geeft van een poëzie die is doorspekt met Natureingang, belijdenis en verzuchting, merkt Tonnus Oosterhoff ook…
-
De dood schittert als het leven
Door: Menno Hartman
In een van de eerste decennia van de vorige eeuw verscheen bij uitgeverij De Wereldbibliotheek een Nederlandse vertaling van Leaves of Grass. Het was een wonderlijke – niet verantwoorde – keuze uit dit werk door Maurits Wagenvoort. Het duurde lang voordat in Nederland een nieuwe vertaling van dit boek verscheen. In juni was het zover.…
-
Van poëzie naar prozagedicht De bundel Kleine lichamen van Peter Ghyssaert bestaat uit vier delen. Een deel ‘ouderwetse’ gedichten in de afdeling ‘Lege lanen’, daarna ‘Kleine lichamen I’ gevolgd door ‘Kleine lichamen II’ en de bundel eindigt met prozagedichten in ‘Trapjes’.Ghyssaert schrijft afstandelijke poëzie. Vaak weet je niet precies wat hij bedoelt of, laat ik…
