Poëzie

  • Motorman, Nyk De Vries

    ‘Er was ook niemand die lachte’ Op dichtavonden is hij altijd een opvallende verschijning: Nyk de Vries. Meestal neuzelen dichters hun poëzie van papier, maar als Nyk de Vries het podium betreedt, gebeurt er iets magisch. Hij staart in het publiek, maar lijkt niets te zien. Het publiek wordt wat onrustig en giechelig en dan…

    Lees verder

  • In de huid van een ander Een ‘zeer praktische handleiding’ heet op de achterflap de nieuwe bundel van romancier, essayist en dichter Tomas Lieske. En nog wel een die ‘laat zien hoe het ultieme ook voor u binnen handbereik komt’. Enigszins dubieuze aanprijzing op het eerste gezicht, maar op het tweede toch ook weer niet…

    Lees verder

  • Servetten halfstok – Ester Naomi Perquin

    Servetten halfstok –  Ester Naomi Perquin

    Eerder dit jaar werd voor het eerst de Debuutprijs Het Liegend Konijn van het gelijknamige poëzietijdschrift uitgereikt. De jury, bestaande uit hoofdredacteur Jozef Deleu en de dichters Marjoleine de Vos, Geert Buelens, Mustafa Stitou en Menno Wigman, kende de prijs toe aan de Nederlandse Ester Naomi Perquin voor haar ‘overweldigend debuut’, Servetten halfstok. Op 9…

    Lees verder

  • De geschiedenis van het dichten, de toekomst van het lezen Innisfree is een spaarzame bundel: 21 gedichten heeft Christine D’haen erin verzameld, gelinkt aan een notenapparaat van een goede vier pagina’s. Die noten zijn er niet voor niets; de bundel beslaat een liefdevol persoonlijke literatuurgeschiedenis, die een zeer gedegen kennis en doorwrochte visie onthult. Niets…

    Lees verder

  • Vreemdgang is een bundel uit één stuk. Wat begint als een anekdote, een fragment uit het dagelijkse leven groeit geleidelijk aan uit tot een sluier die van dat leven af wordt gehaald. De wijsheden die Henk van der Waal uitdrukt, gelden niet als de bevestiging van een superieure mentale positie, maar net als aanleiding om…

    Lees verder

  • In lichte woorden tegen de vergankelijkheid Tomas Lieske won vorige week de VSB-poëzieprijs. Joke van Leeuwen was een van de andere genomineerden die met haar bundel Wuif de mussen uit meedong. Alhoewel ze wel de Herman de Coninck publieksprijs won heeft haar derde bundel (voor volwassenen) niet zo heel veel aandacht getrokken bij mijn weten.…

    Lees verder

  • Het is hoog tijd om weer eens een dubbel exemplaar uit mijn boekenkast te verwijderen, en dit keer gaat het om de vrucht van een bijzonder interessant samenwerkingsproject tussen de Franse dichteres Karine Martel en de Nederlandse dichter Arjen Duinker: En dat? Oneindig. Om u toch enigszins over de bundel in te lichten, citeren wij…

    Lees verder

  • Het menselijke geheugen is een vergeetput. De herinnering bereikt nooit een een-op-eenverhouding met het beleefde, vertoont altijd gaten. Wat overblijft zijn veeleer situaties, (her)interpretaties van gebeurtenissen. Een soort tussentijden, momentopnames die de volheid en volledigheid van het geobserveerde nooit kunnen benaderen. Het geheugen heeft bovendien de neiging om negatief gekleurde ervaringen steevast langer of krachtiger…

    Lees verder

  • Moderne poëzie als baken tegen de moderniteit

    Moderne poëzie als baken tegen de moderniteit

    Vorig jaar verscheen van Thomas Vaessens een studie naar het poëtische klimaat van de meest recente periode, Ongerijmd succes. Poëzie in een onpoëtische tijd. Hoewel het in dat boek niet om de poëzie, maar om haar voorwaarden en omstandigheden ging, leek Vaessens het onpoëtische van onze tijd ook in de opzet van zijn boek uit…

    Lees verder

  • Twee stadsdichters Het stadsdichterschap is een bezigheid met een einddatum (althans in de meeste steden). Meestal zijn de stadsdichters twee jaar in functie, waarna een nieuwe dichter wordt benoemd. In januari namen de stadsdichter van Groningen en Leeuwarden afscheid van hun ambt. Ze lieten de steden gedichten na en presenteerden beiden een nieuwe bundel. Ronald…

    Lees verder

  • Geert van Istendael (1947) bracht eind 2006 de dichtbundel Berichten, bezweringen uit. De vraag ‘Le monde est tien, comment peut-il n’être pas beau?’ uit Les sept solitudes van Oscar Venceslas de Lubicz Milosz, werd als motto opgenomen. Wat dubbelzinnig, want hoewel die uitspraak bemoedigend klinkt, is hij naar vorm vooralsnog een vraag. Bovendien een die…

    Lees verder

  • Bestekgekletter en de veiligthuisgeluiden Het overkomt je tegenwoordig niet vaak meer dat je een poëziebundel van kaft tot kaft begrijpt. Toch is dat met Herbergzaam van Francie van den Hurk het geval. In eerste instantie is dat erg prettig, maar terwijl je aan het lezen bent, word je ook wat kregelig. De thema’s zijn natuurlijk…

    Lees verder