Poëzie
-
Recensie door Albert Verweij De Nederlandse kampioen Poetry Slam 2013, Laura van der Haar (1982), debuteerde onlangs met de bundel Bodemdrang. Van podium naar papier, van gehoord naar gelezen worden. De gedichten moeten het opeens zonder voordracht stellen, maar krijgen er een bladspiegel voor in de plaats. Wat voor het oor niet telt, kan in…
-
Het Liegend Konijn – Alle malen zal ik wenen
Door: Ingrid van der GraafHet Liegend Konijn, waarvan elke editie tot nu toe, in wisselende kleur uitgave en standaard ontwerp verscheen, draagt voor het eerst in de twaalf jaar dat het onder het bezielende redacteurschap van Jozef Deleu verschijnt, een thema. Dit jaar is het honderd jaar geleden dat op 28 juli 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Voor Deleu…
-
Bij uitgeverij Indeknipscheer is De stilte van het ongesproken woord verschenen, een multmediaal eerbetoon aan drie grote Surinaamse dichters: Trefossa, Shrinivási en Dobru. De poëzie van Suriname heeft zich nooit beperkt tot het papier. Hun werk is al eerder in muzikale vertolking verschenen. Voor De stilte van het ongesproken woord bouwen componisten Dave MacDonald en Robin van Geerke…
-
Recensie door Arno van Vlierberghe Het gebeurt wel vaker dat de literaire verslaggeving een tekst van een jonge, nog zoekende auteur enigszins onbeholpen aan de muur van het Pantheon wil nagelen. Op deze muur – steeds onder constructie – is er plaats te over voor jong poëtisch werk dat nog tijdens haar verschijning moet worden…
-
De onbuigzaamheid van het verdriet
Door: Maarten Buser
Toen de veertienjarige Paul Celan (1920-1970) in 1934 waarschijnlijk net een donssnorretje en interesse in meisjes had gekregen, bracht de negen jaar oudere Ernst Meister (1911-1979) al zijn eerste bundel uit. Es kam die Nachricht uit 1970 is nu in een liefdevol vormgegeven Nederlandse vertaling verschenen. Omdat het nawoord van Alle schepen kenteren vermeldt dat…
-
Knap gemonteerde, meerstemmige witz
Door: Maarten Buser
Laten we gewoon met een gedicht beginnen, en daarna een vraag; hoe minder je weet hoe beter: ‘Even een gebbetje Vanochtend gehoord op lijn 51 naar Amstelveen Hoe noem je een jood met een gasfles uit zijn rug? Een doe-het-zelver Een dag gelachen is een dag niet geleefd Volgens de grondwet mag je zeggen wat…
-
De uit de duim gezogen biografie van een charmante fantast
Door: Maarten Buser
Twee van de mooiste poëzie-uitgaves van dit jaar, die niet (oorspronkelijk) Nederlands zijn, zijn van de Amerikaanse dichter Charles Simic (1938). Begin dit jaar verscheen New and Selected Poems: 1962-2012, een uitgebreide keuze uit zijn oeuvre. Bovendien verscheen in oktober Aan de wereld komt geen eind, een integrale vertaling van The World Doesn’t End (1989).…
-
Ontroerende bundel met gewaagde titel
Door: Albert Hogeweij
Als er een prijs bestond voor de gewaagdste titel voor een dichtbundel zou Nog een grap, de laatste van Nachoem M. Wijnberg, die haast niet kunnen ontlopen. De verhouding tussen poëzie en grappen is immers een moeizame sinds Remco Camperts misprijzends oordeel: ‘Sinds Buddingh’/ verwachten veel mensen/ van poëzie/ een avondje lachen.// Dat is geen…
-
Recensie door Ellen IJzerman Soms is het lastig om over een boek of dichtbundel iets te vertellen. Dat kan verschillende redenen hebben, maar de meest voorkomende daarvan is dat het simpelweg weinig of niets bij de lezer teweeg bracht. Dat is wij van Herman Leenders is zo’n dichtbundel; de gedichten zijn ‘best aardig’, maar nooit…
-
‘Literatuur veroorzaakt kleerscheuren’, zei Herm Pol een paar weken geleden tijdens de bespreking van een boek van Amélie Nothomb bij De Avonden. Een korte, krachtige én poëtische beschrijving van wat literatuur zou moeten doen en het geeft heel precies aan wat een van de problemen is van De aarde, de aarde, de nieuwste dichtbundel van…
-
De laatste gedichten en nagelaten kladjes van Wislawa Szymborska
Door: Albert Hogeweij
‘De eerste zin van een toespraak schijnt altijd de moeilijkste te zijn’, begon de Poolse dichteres Wilsawa Szymborska (1923-2012) destijds haar toespraak bij de uitreiking van de Nobelprijs 1996. Om die zin te laten volgen door: ‘Die heb ik dan in elk geval achter de rug…’ Het tekent haar bravoure en het daarvoor benodigde laconieke…
-
Lijkenbitter of de geur van een nieuwe tennisbal
Door: Albert Hogeweij
Na Banjoman en Een Uil in de Zon is er nu de derde dichtbundel, Lijkenbitter, van Hans Dekkers (1954), die al tweemaal zoveel romans op zijn naam en een carrière in de new wavemuziek achter zich heeft. Dit met flappen en waardig papier vormgegeven Lijkenbitter telt 35 gedichten die, op een enkel losstaand gedicht na,…
