Fotosynthese
-
Fotosynthese 15 – Op zoek naar een verborgen verleden
Door Adri Altink Adri Altink
Eén van de beelden uit mijn jeugd dat me altijd is bijgebleven is het verschraalde hout van de knielbanken in onze kerk toen ik na een afwezigheid van enkele maanden in mijn geboortedorp terugkeerde. Ik verliet het dorp voor het eerst op mijn twaalfde, een klein, in zichzelf gekeerd plaatsje in een katholiek landschap. De terugkeer in de…
-
Fotosynthese 14 – Campo santo
Fotosynthese door Hans Muiderman Hans Muiderman
Ik fotografeer graag deuren. Deze maakte ik niet omdat de Romaanse voorname sfeer me aansprak, maar vanwege de bordjes ‘verboden te parkeren’ en met name die op de smalle deur. Alsof de bewoner van dit pand twijfelde of hij met één verbodsbord wel duidelijk genoeg was. Beneden in het dal passeerde ik het bruggetje over…
-
Fotosynthese 13 – Boekmutilatie
Door Adri Altink
Vijf kinderen met een boek. De fotograaf zal in 1918 dit beeld zorgvuldig gecomponeerd hebben want zo gegroepeerd en aandachtig lezend zul je kinderen niet snel aantreffen zonder enige regie van buiten af. Toch schijnen de kinderen het niet onplezierig te vinden. Op een andere foto uit 1935, te vinden op de site van Het…
-
Fotosynthese 12 – Wedden op het verkeerde paard
Door Menno Hartman
Adam: There is something that holds us together, something that has no word— The Serpent: Love. Love. Love. Adam: That is too short a word for so long a thing. Back to Methuselah Part 1, Act 1 In 1922 lopen twee acteurs van de repetitiezaal van hun theater naar een fotostudio om een promotiefoto…
-
Fotosynthese 11 – Gluurder
Fotosynthese door Hans Muiderman
In één scène werd de film Le Charme discrets de la bourgeoisie (1972) van Luis Buñuel samengevat. Ik meen aan het einde. Meer dan 40 jaar geleden zag ik die. Een groep mensen loopt over een weg in de richting van de camera. Ze lopen, er gebeurt verder niets. Het gaat om de manier waaróp ze…
-
Op een markt langs de Elbe bij Dresden vond ik deze foto. Uit een tijdschrift geknipt en neergelegd in een plastic mapje. De vrouw achter de tafel wilde hem niet verkopen, maar alleen tentoonstellen. Zoiets zei ze. Toen ik een 5 eurobiljet uit mijn portemonnee haalde, duwde ze het mapje in mijn richting met een…
-
Fotosynthese 9 – Het dak op
Door Hans Muiderman Hans MuidermanHet is geen sneeuw, maar folie om het dak te beschermen tegen lekkages, denk ik. De vrouw staat vaak op het dak in de wijk Manhattan, meestal in de ochtend. Ze oefent een tekst, die ze in haar hand heeft. Het papier verdwijnt bijna in de witte achtergrond. Na een kwartier verandert ze van houding.…
-
Fotosynthese 8 – Dichteres aan de kade
Door Evert Woutersen Evert Woutersen
Aan de IJsselkade in Zutphen staat sinds augustus vorig jaar een bronzen standbeeld van dichteres Ida Gerhardt (1905-1997). Het staat op het punt waar IJssel en Berkel samenkomen. Beeldhouwster Herma Schellingerhoudt maakte het slechts 1.65 meter hoge beeld. In De Stentor van 31 augustus wordt José van der Donk, secretaresse van Gerhardt, geciteerd. Zij vindt…
-
De Griekse geschiedschrijver Herodotos was een groot reiziger, die de volkeren die hij ontmoette beschreef en was daarmee één van de vaders van de etnografie. De neiging volkeren te willen onderzoeken is enerzijds begrijpelijk, maar heeft toch ook heel vaak in een kwaad daglicht gestaan. Persoonlijk heb ik foto’s uit de laat 19e eeuw en…
-
‘Het is beter zonder geloof, veel beter,’ zei Franca Treur eens in een gesprek – na de verschijning van Dorsvloer vol confetti – met Jan Siebelink en Maarten ’t Hart, eveneens van hun geloof gevallen schrijvers. Zelf kom ik uit een enerzijds socialistisch- en anderzijds anarchistisch nest. Waar geloven in een god gezien werd…
-
Propaganda voldoet aan wetmatigheden, een ervan is dat voor twijfel geen rol is. In de vele, vele Chinese propagandafoto’s die je in China tot zeer recent zag, zoek ik dan ook altijd naar een heel klein detail dat op te vatten valt als verholen kritiek. Noodzakelijk onmogelijk, maar ontdoe je maar eens van een gewoonte…
-
Aangezien deze rubriek geïnspireerd is door het werk van Rudy Kousbroek (en dan met name zijn Fotosynthese-serie: Opgespoorde wonderen, Verborgen verwantschappen en Het raadsel der herkenning), is het niet meer dan logisch om hier ook stil te staan bij zijn werk. Kousbroek liet zich inspireren door een foto, schreef er dan een eigen verhaal bij.…
