Louis Ferron (1942 – 2005) was een veelbekroond schrijver die niets ophad met de gevestigde literaire orde. Liever zat hij in een café de gewone man uit te horen, in ‘de hoop dat er onder die kromme redeneringen iets heel zuivers zit’ (De Groene, 6 april 1994).
Hoop op heruitgave/vertaling
De elzenkoning van Michel Tournier
De Franse schrijver Michel Tournier, die in 2016 op 91-jarige leeftijd overleed, schreef een klein, maar indrukwekkend oeuvre, waarvan De elzenkoning (1970) de bekendste titel is. Lang werd Tournier genoemd voor de Nobelprijs.
‘Zo oud moest ik worden…’
Mijn kat springt bliksemsnel naar het touwtje dat ik voor zijn neus laat dansen. Ik trek het niet vlug genoeg omhoog en hij slaat zijn klauwen in mijn duim. Een kleine, maar diepe snee, een stroompje bloed loopt onmiddellijk langs mijn pols.
De magische wereld van Julien Gracq
De Franse schrijver Julien Gracq (pseudoniem van Louis Poirier, 1910 – 2007) was een schrijver in de marge van de literatuur. Met opzet, want hij verafschuwde de uiterlijkheden van het literaire bedrijf: de coterieën, zoals die rond zijn tijdgenoot Sartre, de bals, de prijzen.
De verhalen van Julio Cortázar
De Argentijnse schrijver Julio Cortázar (1914 – 1984) was een van de meesters van het korte verhaal. Hij schreef ook een aantal romans (waarvan Rayuela, een hinkelspel uit 1963 de bekendste is), dichtbundels en toneel, maar het waren vooral zijn verhalen die hem beroemd maakten.
Hoop op vertaling: Berliner, Amsterdamer und ach - Jude auch
Hopelijk wordt er een Nederlandse vertaling gemaakt van het boek Berliner, Amsterdamer und ach – Jude auch, van de schrijver Konrad Merz (1908-1999), die eigenlijk Kurt Lehmann heette.
Hoop op vertaling: De hoedsters
Juul Williams pleit voor een vertaling van Les Gardiennes van Ernest Pérochon (1885).
Hoewel hier te lande nauwelijks bekend, was Pérochon in zijn tijd zeker een schrijver die meetelde.
Hoop op vertaling: Perec, Mathews en Le Tellier.
Adri Altink was laaiend enthousiast over Anomalie van Hervé Le Tellier. Het maakte dat hij meer in vertaling zou willen lezen van deze en andere auteurs. In deze bijdrage vertelt hij waarom hij de volgende boeken: Ik herinner me van Perec, De boomgaard van Mathews en Wie zijn geheugen verliest heeft niets onvergetelijks meegemaakt van Le Tellier graag vertaald zou willen zien.
Hoop op heruitgave: De vermorzeling
Jo Elsendoorn (1915-2014) schreef Vermorzeling. Het verhaal van een overlevende dat in 1979 verscheen. Hij beschrijft daarin de periode 1940 -1945. Het verhaal begint met de inval van de Duitsers.
Hoop op vertaling: Brieven van Markies De Sade over de Lage Landen
Een aantal boeken met een uitgesproken immoreel en zeer scabreus karakter vestigde voor altijd de reputatie en de naam van Markies De Sade (1740-1814). Meer dan anderhalve eeuw na zijn dood bleek dat hij ook onschuldiger kost had geschreven.
Heruitgave gewenst van: De groene pad
Mijn vader las in zijn leven één boek: De groene pad. Hij was toen een jaar of twaalf of dertien en het boek heeft een onuitwisbare indruk op hem gemaakt.
Hoop op vertaling: Het rusteloze graf
Een boek dat elke literatuurliefhebber zou moeten lezen en herlezen is het wonderlijke geschrift The unquiet grave dat in 1944 is gepubliceerd door Engelse criticus Cyril Connolly, onder het pseudoniem Palinurus.
Recent
11 januari 2016
Wrange getuigenis
Het aantal schrijvers, dat de Tweede Wereldoorlog tot onderwerp voor een roman heeft gekozen is aanzienlijk. Boeken over de situatie in het Duitsland van de Weimarrepubliek in de jaren dertig zijn er ook legio. Maar Lion Feuchtwanger (1884 – 1958) maakte die tijd van zeer nabij mee en daarmee is zijn roman De erven Oppermann een getuigenis.
