Recensies

Lezen is soms voor je gevoel een tijdreis maken. In Wonderkind, het debuut van Willemijn Tillmans (1976) word je bijna voelbaar meegenomen naar de jaren tachtig, de tijd dus waarin zijzelf opgroeide.

Meteen in de eerste paar zinnen en op de eerste pagina’s van de debuutroman van de Amerikaanse interdisciplinair kunstenaar en schrijver Anne de Marcken wordt veel maar tegelijk ook weinig informatie gegeven.

Met Kinderen van de straat is er een nieuw boek verschenen van Zilveren Griffel-winnaar Xavier-Laurent Petit. Deze Franse auteur schreef dit boek eerder dan het bekroonde boek De zoon van de berentemmer.

In De duistere winkel beschrijft Georges Perec hoe hij in oktober 1971 droomde dat zijn roman La Disparition, waarin de vijfde letter van het alfabet niet voorkomt, toch vol E’s stond die hij over het hoofd had gezien.

Met Vissertjes voegt Pjeroo Roobjee (1945) op tachtigjarige leeftijd een nieuw hoofdstuk toe aan een oeuvre dat zich nooit in hokjes liet dwingen. De lancering van de roman vond plaats in de Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde en was meer dan een gewone boekpresentatie;

Kenners weten dat Wilma Geldof een patent heeft op aangrijpende verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Voor Elke dag een druppel gif kreeg ze de Thea Beckmanprijs en ook Het meisje met de vlechtjes won internationale prijzen.