Remco Campert trad meerdere malen op tijdens De Nacht van de Poëzie. Voor het eerst in 1982 en voor het laatst in 2014 toen hij afscheid nam van de podia en waarvan deze opname getuigt. Hij las onder meer ‘Poëzie is een daad…’: “Ten slotte wint de dood, jazeker, / maar de dood is slechts de stilte in de zaal / nadat het laatste woord geklonken heeft. / De dood is een ontroering.”
Het Boekenweekgedicht van dit jaar, van Tsead Bruinja werd door de dichter in een Friese en een Nederlandse versie gebracht. Bruinja riep ook mensen op het gedicht in hun eigen taal te vertalen. Kijk op Neerlandistiek voor o.a. de vertaling in het Drents of Koerdisch. Literair Nederland recensent en columnist Hettie Marzak zorgde voor de Helmondse versie.
Joke van Leeuwen (1952) is kinderboeken- en romanschrijver, dichter, illustrator en cabaretier. In vele genres is ze thuis en combineert ze onder andere in theatervoorstellingen, jeugdliteratuur en poëziebundels. Voor haar gehele oeuvre ontving ze de Gouden Ganzenveer en de Constantijn Huygens-prijs en van 2008 – 2010 stadsdichter van Antwerpen, en van 2015 – 2016 Dichter der Nederlanden. Ze draagt voor uit haar bundel ‘Aan tafels’, verschenen bij uitgeverij Querido (okt. 2022).
Tijdens Ramsey Nasr’s Dichter des Vaderlandsschap presenteerde hij, om de poëzie in beweging te brengen, een serie van eenentwintig verfilmde gedichten. Dit is Melopee van Paul van Ostaijen (1896-1918). Voorgedragen door Ramsey Nasr. Prachtig gedicht!
Keri Hulme was met haar debuutroman The Bone People, genomineerd voor de Booker Prize met onder meer Doris lessing en iris Murdoch. Ze achtte de kans dat ze zou winnen zeer klein, daarom was ze niet vanuit Nieuw-Zeeland overgekomen om bij de bekendmaking aanwezig te zijn. Toen ze werd gebeld met de uitslag, was haar eerste reactie ‘Bloody Hell’, gevolgd door grote blijdschap. Lees ook de column over Keri Hulme.
Luc Sala interviewde van 1997 tot 2001 bekende en onbekende Nederlanders voor Kleurnet Televisie Amsterdam. Met Doeschka Meijsing (1947- 2012) praat hij over schrijven. Hoe creëer je je personages, een verhaal? En dat schrijven meer is dan een verhaal in elkaar te knutselen.
Dit is de winnende inzending – Jangan Lupa (do not forget) door dichter Robin Block en filmmaker Jeremy Flohr – voor de beste Nederlandse Poëziefilm Prijs 2021. Uitgereikt afgelopen zaterdag op het eerste Nederlands Poëziefilm Festival.
Dichter des Vaderlands Lieke Marsman (1990), debuteerde in 2010 met de bundel Wat ik mijzelf graag voorhoud bij Van Oorschot. In 2014 verscheen haar tweede bundel, De eerste letter en in 2017 volgde de roman Het tegenovergestelde van een mens (Atlas Contact). Haar meest recente bundel In mijn mand, verscheen in 2021 bij Uitgeverij Pluim.
De Ethiopische schrijfster en essayist Maaza Mengiste vertelt over het ontstaan van haar voor de Booker-Prize genomineerde boek De schaduwkoning. Over hoe Italie in 1935 Ethiopie binnenviel en jonge vrouwen de strijd aangingen met Mussolini’s leger.
De Amerikaanse schrijver Lisa Halliday (1977) debuteerde in 2018 met de roman Asymmetry, onder meer over haar relatie met Philip Roth en volgens de New York Time een van beste boeken van dat jaar. Ze schrijft en werkt als redacteur en vertaler in Milaan. Dit interview vond plaats tijdens het Louisiana Literature festival in 2019.
In haar testament liet de Australische schrijver Madeleine St. John (1941-2006) vastleggen dat haar boeken niet vertaald mochten worden. Maar na de verfilming in 2019 van haar debuut Ladies in Black besloot haar executeur dat recht op te heffen. Nijgh & Van Ditmar kocht de vertaalrechten van vier van haar boeken. De kern van de zaak werd in 2020 door Corine Kisling vertaald. De recensie vindt u hier.
De Amerikaanse dichter en activist uit Los Angeles Amanda Gorman, is met haar 22 jaar de jongste dichter ooit in de Amerikaanse geschiedenis die bij de inauguratie van een Amerikaanse president een gedicht voordroeg. Een gedicht over de actuele gebeurtenissen, over verdergaan, ‘The Hill We Climb’. Op 17 jarige leeftijd publiceerde ze al een poëzieboek, The One for Whom Food Is Not Enough (2015). In haar poëzie richt Gorman zich op kwesties van onderdrukking, feminisme, ras en marginalisatie, evenals de Afrikaanse diaspora.