Recensies

Tijdloze gedichten met steeds een ander perspectief

Tijdloze gedichten met steeds een ander perspectief
Recensie door Hettie Marzak

De nieuwste bundel van de Vlaamse dichter Roland Jooris (1936), Vertakkingen roept niet alleen vanwege de titel, die aan bomen doet denken, het gedicht Naamloos van Jan Arends in herinnering, althans de eerste strofen daarvan: ‘Ik / schrijf gedichten / als dunne bomen.

Lees meer

Wanneer het weer winter wordt

Wanneer het weer winter wordt
Recensie door Els van Swol

Simon, de hoofpersoon uit De verdwenene, de tweede roman van Lot Vekemans, is zo’n vijfentwintig jaar geleden naar Canada geëmigreerd, de weg volgend van oom Gerard. Nu komt Simons zestienjarige neef (‘de jongen’) voor een tijdje bij hem op bezoek.

Lees meer

Tijd is geen ding dat voorbij gaat

Tijd is geen ding dat voorbij gaat
Recensie door Helena van Dijk

Joke Hermsen (1961) studeerde letterkunde en filosofie in Amsterdam en Parijs. Ze is gepromoveerd aan de universiteit van Utrecht en vertaalde Franse poëzie en filosofie. In 1998 verscheen haar debuutroman Het dameoffer.

Lees meer

Vertier met een donkergrijs randje

Vertier met een donkergrijs randje
Recensie door Anky Mulders

In Onze kinderen van Renée van Marissing, haar vierde roman, moeten de zussen Mia en Iris in een Fries dorp het huis opruimen van hun vader die kort daarvoor is overleden.

Lees meer

Alles aan deze poëzie vonkt en sprankelt

Alles aan deze poëzie vonkt en sprankelt
Recensie door Mathijs van den Berg

De titel van de nieuwe bundel van K. Michel, ‘& rol door’ roept vragen op. Er wordt een verband gesuggereerd, maar je weet niet welk. De dichter lijkt een advies te geven.

Lees meer

Zijn soepele vertelstijl trekt de lezer moeiteloos het verhaal in

Zijn soepele vertelstijl trekt de lezer moeiteloos het verhaal in
Recensie door Istvan Kops

De Noorse schrijver Dag Solstad heeft in eigen land een omvangrijk oeuvre opgebouwd en is meermaals genoemd als droomkandidaat voor de Nobelprijs voor Literatuur. In Nederland is de Noor nog nauwelijks bekend.

Lees meer

Deze bundel barst van de ironische knipoogjes tussen schrijver en lezer

Deze bundel barst van de ironische knipoogjes tussen schrijver en lezer
Recensie door Daan Lameijer

In zijn verhalenbundel We vertrekken voordat het licht is brengt Wim Hofman een eerbetoon aan zijn geboortegrond Zeeland. Daarnaast legt hij een meesterlijke veelzijdigheid aan de dag: vele genres komen langs en nog op een aansprekende manier ook.

Lees meer

Haarfijne analyse van ongelijkheid in de Amerikaanse samenleving

Haarfijne analyse van ongelijkheid in de Amerikaanse samenleving
Recensie door Kris Mattheeuws

Hoe ziet het leven eruit voor een moslim in het Amerika van vandaag? In Treurzang voor een thuisland probeert de Amerikaanse toneelschrijver met migratieachtegrond Ayad Akhtar daar een antwoord op te geven.

Lees meer

Wat dit boek zo boeiend maakt is de variëteit aan bronnen

Wat dit boek zo boeiend maakt is de variëteit aan bronnen
Recensie door Herbert Mouwen

Jan Brokken is bewonderaar van het werk van de Caraïbisch-Britse auteur Jean Rhys (1890-1979). Vooral de roman De wijde Sargassozee die zich voor een deel afspeelt op Dominica, een van de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen, heeft zijn belangstelling.

Lees meer

Heden en verleden zijn één

Heden en verleden zijn één
Recensie door Eric de Rooij

‘Wij zeggen in winti: het verleden verschilt niet van vandaag, het is dezelfde werkelijkheid, met een ander gezicht. Dat is logisch toch? Als er ergens een overstroming is geweest, dan werkt dat door, tot op de dag van vandaag.

Lees meer

Het voortdurend verlangen geaccepteerd te worden

Het voortdurend verlangen geaccepteerd te worden
Recensie door Andrea Kučerová

In de verhalen van Treinen en Kamers van Annelies Verbeke duikt steeds dezelfde constatering op: Of de personages nu onderweg zijn of aangekomen, zich in treinen of kamers bevinden, ze zijn allemaal hartstochtelijk op zoek naar liefde en begrip en stuiten keer op keer op een vijandige wereld.

Lees meer

Egotripper met een ‘hondenfluitje’

Egotripper met een ‘hondenfluitje’
Recensie door Adri Altink

Het overgrote deel van de Nederlandse bevolking zet Thierry Baudet graag weg als een narcistische aandachtsjunk zonder programma. Hij bewijst echter voortdurend dat hij daarmee niet kan worden afgeserveerd. In zekere zin geldt voor iedereen –

Lees meer

Recent

29 oktober 2025

Prachtig verstoorde rust

23 oktober 2025

Natte armen wijd open

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 januari 2016

Schuld en boete Schuld en boete
Recensie door Els van Swol

Er zijn musicologen die zeggen dat componisten door de bank genomen pas met hun derde symfonie op hun best zijn. Ze hebben het genre dan afgetast en weten wat ze kunnen doen en laten. Iets soortgelijks lijkt op te gaan voor Iraida van Dijks debuut;

Lees meer