Recensies

Ben Zorefs leven is een decor. Een decor ontworpen door hemzelf. Zijn huwelijksdag was een sprookje, zijn huwelijksreis idyllisch, hij is rijk, leeft in een kasteel met vijf verdiepingen, bezit 23 auto’s en zijn personeel ?

Wanneer Umberto Eco een nieuw boek geschreven heeft moet je, als literatuurliefhebber met snobistische trekjes, aan de bak.
Op het eerste gezicht oogt De mysterieuze vlam van koningin Loana een stuk toegankelijker dan de vuistdikke voorgangers waaronder De naam van de Roos en De Slinger van Foucault.

Als er in boek in de Nederlandse letteren is waar je in deze boekenweek je geld aan moet uitgeven, dan is dat Joe Speedboot van Tommy Wieringa, een roman die je van de eerste tot en met de laatste bladzijde bij de kladden grijpt.

Dit opnieuw te spellen
uit te spreken, dit
uit krampachtigheid vandaan
naar vingers grijpen, taal-
springen, klankstoten,
letterlallen, dit likkende
liplezende, hortende
dit allereerste
onverstaanbaar hulpeloze, dit
stameldichtende dat opgekropt
stampt in het gedicht: een hunkering
naar de zeggingskracht van
goesting in gezoogde
taal

(‘Moedertalig’

Karl Marx predikte dat de mens niet afhankelijk was van God en het door Hem beloofde hiernamaals, om van zijn aardse ellende verlost te worden. In het arbeidersparadijs van Marx zou iedereen die hard werkte, nog in dit leven gelukkig worden.

Eindelijk vertaald! Jammer genoeg ontbreken een paar van z’n mooiste stukken, maar dit boek biedt toch een goed overzicht van Herman Hesses Schriften zur Literatur. Ze hebben mij lang als leidraad gediend.