Waar heb ik dit eerder gelezen?
De winnaar van de Anton Wachterprijs 2006, een tweejaarlijkse prijs voor het beste debuut, ging dit jaar naar van Christiaan Weijts.
Waar heb ik dit eerder gelezen?
De winnaar van de Anton Wachterprijs 2006, een tweejaarlijkse prijs voor het beste debuut, ging dit jaar naar van Christiaan Weijts.
Zelden zal een literaire carrière zo grillig zijn verlopen als de loopbaan van schrijver, dichter, performer Hans Plomp(1944). In de jaren ’60 oogstte hij lof voor zijn hippieachtige romans. In 1968 debuteerde hij met ‘De ondertrouw,’ het relaas van een homo, die gaat trouwen met een meisje en alle gevolgen van dien.
Na haar bejubelde debuutroman Nimf (2003), die zich afspeelde in Nederland, brengt de Italiaans-Nederlandse schrijfster Simona Moroni de lezer in haar nieuwste roman Medusa Blues naar het bruisende Rome van de jaren ‘90 waar drie jonge onafhankelijke vrouwen op zoek naar liefde en avontuur vreugdeloos ronddolen.
Begin november schreef Literair Nederland een recensiewedstrijd uit. Uit de inzendingen koos de redactie onderstaande recensie van Ludo Hellemans over Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq. De recensie geeft blijk van een gedegen analyse van de roman en een originele en duidelijk becommentarieerde visie op het verhaal.
In de definitie van ‘renaissance’ als de opleving van de interesse in de klassieke oudheid is een veelheid aan periodes besloten. In Italië al vond het al veel eerder plaats dan in Nederland, in de bouwkunst weer veel later dan in de lettteren.
Recensie door Kurt Snoekx
Uitgeverij De Bezige Bij bracht vorig jaar de verzamelde gedichten (tot dan toe) van Anneke Brassinga uit onder de titel Wachtwoorden.
‘Sprak ze met een accent? In haar eigen taal? Wat was haar eigen taal eigenlijk? Hád ze er wel een, op dit moment?’ Aan het eind van Anne Tylers nieuwste roman Thuiskomen worstelt de Iranese Maryam meer dan ooit met haar eigen identiteit.
Recensie door Juliette van Wersch
Al op de eerste pagina voert de auteur je meteen in het wonderlijke huis van Thomas Penman, de dertienjarige held van dit verhaal.
Alweer het vijfde boek van Münstermann, die zich laat afficheren als ‘meester van de hervonden tijd.’ Of hij deze titel verdient is maar zeer de vraag. Evenals in zijn vorige romans speelt Andreas Klein, zoon van Joachim Klein een belangrijke rol in het verhaal.
Onmiddellijk valt mij op dat er een volmaakte eenheid naar voren komt tussen de afbeelding op de voorpagina, het introgedicht en de eigen gedichten.
Het introgedicht refereert in een notendop aan de beklemmende sfeer van een afscheid dat op handen is.
De orale literatuur is een belangrijk aspect van het Surinaamse cultuurgoed. Vooral bij de marrons zijn er vele verhalen in omloop die op diverse manieren ten gehore gebracht worden. Toch is het in deze tijd niet echt eenvoudig om zo’n gebeurtenis mee te maken.
‘Ik bedacht dat het even goed was. Dat het zo moest zijn. Lachende baby’s en vriendelijke mensen. Ik zou mijn best doen daarbij te horen.’ Aldus Hannah, het hoofdpersonage in Annelies Verbekes tweede roman Reus.
Tja, P.G. ‘Plum’ Wodehouse (1881-1975), wat moet je daar nou mee? Zit er nog iemand, behalve de trouwe leden van de P.G. Wodehouse Society, op een vertaling van diens werk te wachten? Uitgeverij IJzer denkt in ieder geval van wel.