Recensies

Heeft feminisme een inleiding nodig? In het voorwoord vertelt Amerikaans schrijver, hoogleraar en sociaal en politiek activist bell hooks (1952-2021), die haar naam bewust met kleine letters schreef, dat ze een toegankelijk en vlot boek beoogde met Feminisme is voor iedereen.

Het door Sven Schriever ontworpen omslag van de tweede roman van Leo Pauw brengt een kleine schok teweeg: het hele beeld van de titel doet aan oud-Duits schrift denken, maar dan wat strakker vormgegeven.

In de roman Dit is jouw tijd van Bertram Koelewijn wil Mart Rebius teruggaan in de tijd. Wie kent dat verlangen niet? Wie zou niet met een tijdmachine een val in het verleden willen maken, naar een gezinssituatie vele jaren terug, toen vader en moeder nog leefden en broers en zussen met vrienden en vriendinnen luidruchtig rondom de huiselijke eettafel zaten.

Misschien is de titel van Het dierendoodboek van Stern Nijland wat misleidend. Alles wat in het boek staat heeft met de dood te maken, maar toch gaat het vaak niet over de dood.

Dit is geen poëzie om bij achterover te leunen. Dit zijn gedichten die bijten en pijn doen en je dwingen om je blik niet af te wenden. De teksten en kanttekeningen van de Palestijns-Syrische dichter Ghayath Almadhoun drukken je met de neus op de vreselijke gevolgen van een wereld die in brand staat.

In Papieren vrienden onderwerpt literatuurwetenschapper Jan Konst zestien romanpersonages aan een diepgaand onderzoek om te achterhalen wat hun idee over de zin van het leven zou kunnen zijn.