Recensies

Door Bernadet

De overgave is na De zwarte met het witte hart en Een schitterend gebrek de derde historische roman van Arthur Japin die een mengeling is van fictie en non-fictie.

‘Een boek over oorlog moet je nooit chronologisch vertellen, oorlog gaat over fragmenten’, zegt Joseph O’Connor in een interview. En dat is precies wat hij gedaan heeft. Het hele verhaal begon met een gedachte die herhaaldelijk in Joseph O’Connors hoofd terugkwam.

Roman als aanzet voor een regionale film

Hoewel in veel publicaties over de Nederlandse identiteit de eigen taal niet bepaald een ereplaats krijgt toebedeeld omdat de Nederlander denkt de eigen taal minder hard nodig te hebben als middel tot zelfexpressie en symbool van nationale eenheid, trekt men daarentegen toch fel van leer indien men ontdekt dat een buitenstander aan het Nederlands zit te tornen of het zelfs dreigt te verrijken met een eigen taalmaniërisme, zoals de Surinaams-Nederlandse schrijver Edgar Cairo in zijn leven vergeefs geprobeerd heeft.

De aandacht voor de geschiedenis is de laatste jaren toegenomen, denk alleen maar aan de successen van Geert Mak en in zijn kielzog tal van andere schrijvers. Zij hebben het stoffige imago van het vak laten verdwijnen en een blijkbaar grote honger naar kennis van het publiek weten te stillen.

Het blijft altijd lastig een verhalenbundel te bespreken hoewel door deze verhalenbundel een rode draad loopt. Op de flaptekst staat: De personages in deze verhalen treden elke dag de wereld monter tegemoet, om dan altijd weer te ontdekken dat het leven tegenstrijdige eisen stelt.

Enkele jaren na De buitenkant van Meneer Jules schreef Diane van Broeckhoven een vervolg met de titel: Reiskoorts, een verhaal voor onderweg. Hoofdpersonage Alice is weduwe en droomt steeds vaker over vroeger.