Recensie door Pauline van der Lans
Karin Amatmoekrim (1975) groeide op in Suriname en woont in Nederland. Titus is haar derde roman waarmee ze een mooi tijdsdocument neerzet met als centrale vraag: hoe geeft een mens betekenis aan zijn of haar leven?
Hoever kan een schrijver gaan in zijn zoektocht naar inspiratie? In de debuutroman Grammatica van een obsessie van Jolien Janzing heeft de hoofdpersoon, de schrijver Alex Meijer, een niet alledaagse kijk op het schrijverschap waardoor hij bijzondere paden bewandelt om ideeën op te doen voor zijn literaire werk.
Al vijftien weken staat de roman in de top 10 van best verkochte boeken: Het diner van Herman Koch. Dat is verbazingwekkend omdat Koch nooit zo die bestsellerstatus om zich heen had hangen.
Door Marco van den Broek
Vorig jaar overleed Jean-Marie Berckmans. Voor degenen die nog nooit van hem gehoord hebben: dat is ook niet zo verwonderlijk. Ondanks het feit dat hij een stevige status als cultschrijver had, is hij nooit echt doorgedrongen tot het grote publiek.
‘De buitenwereld leek grauw als het leven van mijn vader.’
Door Patrick Bassant
Ik herinner me de eerste stickertjes met ‘WARNING EXPLICIT LYRICS’ op cd’s.
Dit Franse boek uit 1969, dat veel in zich heeft van een postmoderne roman, is geschreven zonder de letter “e”. Dat genereert op zich al een soort proza dat anders is dan wanneer de schrijver zonder inperking zou schrijven.
Door Jessica Brouwer
Het oeuvre van elke romanschrijver verraadt diens opvattingen over de romankunst. In Kruis en kraai. De romankunst na James Joyce (2008) maakt A.F.Th.
Door Hilde van Vlaanderen
Nooit geweten, dat Mozes van nature chagrijnig was en dat David zo graag grapjes wilde maken. ‘Liever nog dan rijkdom en roem, wilde David mensen aan het lachen maken’.
Door Hilde van Vlaanderen
De pas verschenen roman van de Vlaamse schrijver Joris Note begint met een prachtig en zeer toepasselijk citaat (van Bertus Aafjes): Maar de weg ertegen, tegen alle wegen in.
Door Marjolein Paalvast
Het is een zaterdag eind maart, het begin van een nieuwe lente. Voor het eerst in weken is het warm en zonnig ?
Stel je bent een 24-jarige studente filosofie en je woont in een sporthal. Het is je derde studie; wis- en natuurkunde en de kunstacademie pasten toch niet helemaal bij je, maar je bent nog jong en de hele wereld ligt voor je open.
Recensie door Marco van den Broek
Dingen die op liefde lijken is de tweede roman van Hans Hogenkamp, na het geprezen Excuses voor het ongemak.
Tja, P.G. ‘Plum’ Wodehouse (1881-1975), wat moet je daar nou mee? Zit er nog iemand, behalve de trouwe leden van de P.G. Wodehouse Society, op een vertaling van diens werk te wachten? Uitgeverij IJzer denkt in ieder geval van wel.