Dit boek van Murakami uit 1992, dat volgens sommigen een meesterwerk moest zijn, vond ik – misschien door een te hoge verwachting – tegenvallen. Net als in Norwegian wood, het boek waarmee hij in 1987 doorbrak, herkende ik weer de toegankelijke, luchtige stijl en de jongensachtige manier van vertellen, soms in korte zinnen en alles duidelijk uitleggend, hoewel dat anderzijds betekent dat Murakami veel woorden nodig heeft.
Recensies
Een dubbeltje op zijn kant. Dagboeken 1945-1978 - Willem Barnard
Recensie door Rein Swart
Geen voorganger, maar terzijdeganger
In een Achteraf schrijft Barnard dat deze dagboeken uit de periode 1945 ? 1978 later zijn verschenen dan het vervolg Anno Domini (over de jaren 1978 ?
Vrolijke gruwelsprookjes voor de volwassen lezer
Recensie door Albert Hogeweij
Zou het bescheidenheid zijn dat de debutant Martijn den Ouden (1983), die naar eigen zeggen nog nauwelijks poëzie had gelezen voor hij aan het schrijven van zijn debuut begon, koos voor de titel Melktanden?
Debuteren met indrukwekkende korte verhalen
Recensie door Machiel Jansen
Het is maar een klein boekje, Misdaden van Ferdinand von Schirach met elf korte verhalen, maar de indruk die het maakt is groot en bij vlagen zelfs indrukwekkend.
Recensie door: Rosalien Koster
Wie nog steeds denkt dat strips uitsluitend voor kinderen bedoeld zijn, heeft het mis. De graphic novel, oftewel de striproman, herinnert in niets aan de strips van weleer.
Recensie door: Rein Swart
IJzersterke thriller met echte mensen
Het laatste boek van Stewart O’Nan met de wat curieuze titel Laatste avond in de Lobster vroeg om meer van deze schrijver te lezen.
Recensie door: Carolien Lohmeijer
Recensie door Carolien Lohmeijer
In de boekhandel ligt de verhalenbundel Tien in de etalages met een sticker erop: Boeken om cadeau te doen.
Dat is een goede typering voor Tien.
Recensie door: Karel Wasch
Recensie door Karel Wasch
Na het overdonderende succes van Jonathan Livingston Seagull volgden er een groot aantal – min of meer- new age boeken van Richard Bach (1937). Hij is fervent vlieger maar wierp zich ook op als een pleitbezorger van dehypnose, een soort neurolinguistisch deprogrammeren, hier te lande bekend geworden door Emile Ratelband.
Recensie door: Lodewijk Lasschuijt
Recensie door Lodewijk Lasschuijt
Bij het lezen van de titel van dit boekje zullen er zeker wenkbrauwen worden gefronst. Is dit serieuze literatuur? Moest er over dit mannetje zo nodig een boek worden geschreven?
Recensie door: Hilde van Vlaanderen
Recensie door Hilde van Vlaanderen
Welke laatste liefde?
Martine Withofs is begin dertig, als zij met haar nieuwe man Wannes en haar zoon Jimmy uit haar eerste huwelijk een reisje met de bus naar het Zwarte Woud maakt.
Recensie door: Machiel Jansen
Recensie door Machiel Jansen
De barokke volzin wordt in Vlaanderen meer gewaardeerd dan in Nederland. Met barok bedoel ik het gebruik van dansende krullen, overdrijvingen en effecten die schaamteloos theatraal zijn. De barokke volzin is een zin waarin zoveel mogelijk van dat alles in is gestopt.
Recensie door: Rosalien Koster
De kredietcrisis lijkt over zijn hoogtepunt heen, zo lezen we dagelijks in de krant. Maar hoe zat het ook alweer? En wie is er nu echt verantwoordelijk voor het uitbreken van de mondiale financiële crisis?
Recent
29 oktober 2025
28 oktober 2025
28 oktober 2025
26 oktober 2025
23 oktober 2025
21 oktober 2025
Literair Nederland - 10 jaar geleden
01 februari 2016
Sterke verhalen, fijn voor de fans
Recensie door Geurt Franzen
Tja, P.G. ‘Plum’ Wodehouse (1881-1975), wat moet je daar nou mee? Zit er nog iemand, behalve de trouwe leden van de P.G. Wodehouse Society, op een vertaling van diens werk te wachten? Uitgeverij IJzer denkt in ieder geval van wel.