In de vierde roman van Robbert Welagen, Porta Romana, lezen we het verhaal van de Zwitser Emilio Lastrucci. Deze tweeënvijftigjarige man lijdt aan geheugenverlies. Erger nog: hij kan zich op wat sporadische flashbacks na niets meer herinneren van zijn jeugd.
Recensies
Geen diepgang maar wel met humor
Wat gebeurt er als twee pubers en een moeder op het randje van de menopauze samen in een huis wonen? Inderdaad, dat kan weinig goeds opleveren. Behalve dan als Dawn French, de grand lady van de Britse komedie, met dit gegeven aan de haal gaat.
Nog niet helemaal af om de wereld in te gaan
Recensie door Ingrid van der Graaf
Een niet bij naam genoemde jongeman bewoont met acht andere bewoners een dolfijnvormig complex van 767 appartementen. Hij heeft geen noemenswaardige dagbesteding, geen vrienden en staart veel uit het raam van zijn appartement.
Recensie door: Hilde van Vlaanderen
Recensie door Hilde van Vlaanderen
‘Alles in de wereld is mooi, als je er op een goede manier naar kijkt …’ zegt de herder Gaietà tegen de jonge Mila, die haar man Matias is gevolgd naar een eenzame woning in de bergen.
Recensie door: Sunny Jansen
Recensie door Sunny Jansen
Ismail Kadares recent vertaalde roman Een noodlottig diner begint met roddels, heel veel roddels. De bevolking van de Albanese stad Gjirokastër heeft dan ook niet veel nodig om aan het speculeren te slaan.
Recensie door: Karel Wasch
Recensie door: Karel Wasch
Maik Klingenberg, de ik-persoon, zit in het eerste hoofdstuk van het boek bloedend op het politiebureau. Hij vraagt zich af waar Tsjik gebleven is.
Recensie door: Machiel Jansen
Recensie door Machiel Jansen
Er zijn momenteel zeven miljard mensen op de wereld. Het cliché dat ieder mens uniek is, heeft als het om dergelijke aantallen gaat, bijna net zoveel betekenis als de uitspraak dat er miljarden kleuren grijs bestaan.
Recensie door: Jaap M. Jansen
‘Een man zei:
het is onmogelijk om volmaakt gelukkig te zijn,
hoe kortstondig ook
en een engel sloeg hem neer’
Met deze woorden begint een gedichtje in de bijzondere bundel Stof dat als een meisje (2009) van Toon Tellegen.
Een zorgvuldige choreografie van woorden
Recensie door Sheila van Rheenen
Drie weken verbleef de dichter Peter van Lier in het kunstenaarscomplex de Willem 3 te Vlissingen ter voorbereiding van een reeks gedichten in de Slibreeks –
Helden van de traktaatroman
Recensie door Fred Baggen
Wie het werk van Rita Monaldi en Francesco Sorti gelezen heeft, weet wat in elke roman te verwachten valt: een duizelingwekkende hoeveelheid historische feiten en weetjes die – voor wie eventjes niet goed oplet – de onderliggende rode draad eerder versluieren dan ontsluieren;
recensie door: Sunny Jansen
Recensie door Sunny Jansen
recensie door:
‘Hugo is dood.’
De Surinaamse auteur Ruth San A Jong valt met de deur in huis in haar verhalenbundel De laatste parade.
Recensie door: Joost van der Vleuten
Recensie door Joost van der Vleuten
In Krombeke retour / Deerlijk retour bundelde Gruwez oude en nieuwe stukken – brieven, een dagboek, beschouwingen, verhalen, herinneringen – over zijn voorouders. Het boek is bileesbaar. Wie het openslaat aan de Krombeke-kant krijgt het verhaal van vaderszijde.
Recent
29 oktober 2025
28 oktober 2025
28 oktober 2025
26 oktober 2025
23 oktober 2025
21 oktober 2025
Literair Nederland - 10 jaar geleden
28 januari 2016
De ‘veroostering' van een westerse denker
Recensie door Sharon Hagenbeek
Stine Jensen bevond zich in een persoonlijke crisis en besloot zodoende haar energie te steken in yoga, de sport die bekend staat als middel voor het (terug) vinden van de persoonlijke balans. Op chique wijze benoemt ze enkel haar persoonlijke problemen als motivatie voor haar reis, zonder de lezer verder lastig te vallen met buitensporige emotionele verhalen.