De Parelduiker speurt onophoudelijk naar gekende, maar vaker ongekende feiten uit het leven van belangrijke schrijvers en brengt dit met inhoudelijk goed geschreven stukken onder de aandacht. Hieronder een terugblik over het jaar 2012 waarbij elke editie van De Parelduiker je het gevoel geeft iets ontdekt te hebben waarvan je niet het idee had er naar op zoek te zijn maar na lezing ervan overtuigd bent geraakt dat je dit niet had willen missen.
Recensies
Kiezen in de oorlog
Dit boek draagt als ondertitel: Verzet en collaboratie van twee stewardessen. En dat is het aardige van de opzet van dit werk. De carrières van twee stewardessen worden gevolgd met als hoogtepunt hun reilen en zeilen in de Tweede Wereldoorlog.
Meesterlijke volksroman
Nieuwe tijden breken aan in Ilhéus. Het is 1925 en de stad groeit doordat de cacao-plant er goed gedijt. Door de cacao-plant is er een rijke bovenklasse van zogenaamde kolonels ontstaan, en later ontstaat ook een middenklasse die gesteund wordt door rijke zakenlieden afkomstig van buiten het stadje.
Zonder zang vaart niemand wel
Met Maar zingend is de zesde bundel van Mark Boog (1970) in 13 jaar geworpen. En aangezien er tussendoor ook bijna evenzovele romans van zijn hand verschenen, en zijn dichtbundels niet tot de dunste behoren, mogen we hem gerust als een productief auteur beschouwen.
Modern manierisme
De debuutbundel van Iris Brunia is niet voor beginners. De uitnodigend woordspelige titel Laten we mijn lichaam delen wordt onder spanning gezet met een motto van George Bernard Shaw: ‘If you can’t get rid of the skeleton in your closet, you’d best teach it how to dance.’ Welk lijk komt hier uit de kast en hoe danst het?
Is het een somber boek?
Recensie door: Lodewijk Lasschuit
Als er al een schaduw vooruit wordt geworpen en er ook nog eens rampen in het vooruitzicht worden gesteld, wie heeft er dan nog zin om zich dit boek aan te schaffen, laat staan het aan zijn vrienden ten geschenke te geven?
In ieder leven zit een roman
‘Maar weinig mensen weten precies hoe het zo gekomen is met Michael Bernache.’ De eerste zin belooft dat er heel wat met Michael Bernache gaat gebeuren. Die ‘normale kerel’ gaat iets doen wat niemand verwacht: ‘Maar wat weet je van de mensen?’ De proloog van Man van de wereld van Erik Nieuwenhuis maakt de lezer nieuwsgierig naar deze humorvolle kritiek op het moderne leven.
Tempelschender door het leven gestraft
Recensie door Rein Swart
Het is een genot om in een historische roman een boeiend verhaal voorgeschoteld te krijgen over een andere wereld, in dit geval de Ottomaanse cultuur, die zich uitstrekte tot ver in Azië.
Mislukte lasagne
Er zijn lezers en schrijvers die menen dat literatuur uit lagen bestaat. Met de oppervlakte nemen zij geen genoegen, er moet diep gegraven worden. In lagen kunnen lezers, alsof ze archeoloog zijn, heerlijk spitten en ze hebben ook nog de gelegenheid om hun vondsten te duiden door ze aan een of andere laag toe te schrijven.
Naoorlogse schade aan een kinderziel
De in 2012 gestorven Catalaanse auteur Emili Teixidor zal weinigen in Nederland bekend zijn. Zwart brood is de eerste roman van hem die hier in vertaling verschijnt. Teixidor beschrijft daarin de gevolgen van de Spaanse burgeroorlog, gezien door de ogen van de jongen Andrés.
Herkenbare scenes uit het alledaagse
Een klein boekje, met een illustratie van een kopje dampende koffie op de omslag. Het doet lieflijk aan. Dat belooft wat, al voordat je het überhaupt hebt opengeslagen. De achterflap vermeldt dat de auteur ‘met gevoel voor humor herkenbare scènes beschrijft, vrolijk stemmende gebeurtenissen, schandelijke genoegens en hilarische momenten uit het leven van alledag’.
Recent
27 januari 2016
Herinneringen aan een afwezige moederDe relatie van moeders met hun zonen; het is een thematiek die schrijvers als Adriaan van Dis, Maarten ’t Hart en Arnon Grunberg recent heeft beziggehouden. Dat leverde heel verschillende resultaten op, maar duidelijk is steeds hoe bepalend de rol van een moeder kan zijn.
