De zeer geachte heer Sugitani moedigt de literatuurliefhebbers van het district Gaomi aan om iets ontroerends te schrijven op basis van Tantes leven: een roman, gedichten, of een toneelstuk. Wat doet Kikkervisje?
Recensies
Surinaamse tori’s in een Samwelliaanse mixer
Recensie door Adri Altink
Surinaamse tori’s in een Samwelliaanse mixer
Hoe vertel je de recente Surinaamse geschiedenis zoals die werd beleefd door de ‘gewone’ bevolking van het land?
Verzamelde film-essays
Buster Keaton lacht nooit is een verzameling essays over films. Grunberg schrijft op zo’n manier over de films dat het helemaal niet relevant lijkt of je deze films gezien hebt of niet want hij geeft alle informatie die je nodig hebt.
In de huid van een veroordeelde
Recensie door Sunny Jansen
Meteen is het duidelijk: de hoofdpersoon van Huid, de nieuwe roman van Russell Banks, is een veroordeelde zedendeliquent die onder toezicht staat. Vermoedelijk is hij zelfs een pedofiel, al houdt Banks lang voor de lezer verborgen wat zijn misdaad nu precies was.
‘Een kijk op het leven zo hartelijk en vluchtig als een lachbui.
Recensie door Martin Lok
St. Botolphs. Havenplaats. Vergane glorie. Thuis van de familie Wapshot. Al vele generaties. Leander Wapshot heeft twee zonen. Moses en Coverly. Maar het familiekapitaal zit bij nicht Honora. Kinderloze matriarch.
Debuutroman opnieuw in de belangstelling
Recensie door Ingrid van der Graaf
Het in 2001 uitgegeven en later verramsjte boek De donkere kamer van Rachel Seiffert (1971) werd onlangs verfilmd door Cate Shortland (Somersault 2004). Shortland nam het tweede verhaal Lore uit het boek om te verfilmen.
Eenzaam in een post-apocalyptische wereld
Recensie door Olivier Rieter
De Hondsster van de Amerikaanse schrijver van natuurreportages Peter Heller is een post-apocalyptische roman die aansluit bij de tijdgeest. Het boek hoort echter niet tot beste in zijn soort.
Dat 'kunst moge voltooien, wat de natuur begon'
Recensie door Huub Bartman
Dat ‘kunst moge voltooien, wat de natuur begon’
Recensie door Huub Bartman
‘Wat is het leven? Een mijnenveld.
Wat is veinzerij?
Sterk wisselend niveau in nieuwe verhalenbundel
Recensie door Adri Altink
Het nieuwe boek van Dirk Ayelt Kooiman, Het geheim van Carmen, bevat drie korte verhalen. Qua thematiek is er een verband. Ze gaan alle drie over schuld, schaamte en verraad.
Kleerscheuren
‘Literatuur veroorzaakt kleerscheuren’, zei Herm Pol een paar weken geleden tijdens de bespreking van een boek van Amélie Nothomb bij De Avonden. Een korte, krachtige én poëtische beschrijving van wat literatuur zou moeten doen en het geeft heel precies aan wat een van de problemen is van De aarde, de aarde, de nieuwste dichtbundel van Elly de Waard: geen enkel gedicht veroorzaakt zelfs maar een miniem scheurtje.
Onaangepast gedrag in veranderende tijden
Recensie door Ingrid van der Graaf
Op 19 juni 1997 vraagt Oek de Jong zich af of hij schrijver is van ‘autobiografische verhalen’ of ‘verzonnen verhalen’. Zo schrijft hij in zijn in 2002 uitgekomen dagboek, De wonderen van de heilbot.
De laatste gedichten en nagelaten kladjes van Wislawa Szymborska
Recensie door Albert Hogeweij
‘De eerste zin van een toespraak schijnt altijd de moeilijkste te zijn’, begon de Poolse dichteres Wilsawa Szymborska (1923-2012) destijds haar toespraak bij de uitreiking van de Nobelprijs 1996. Om die zin te laten volgen door: ‘Die heb ik dan in elk geval achter de rug…’ Het tekent haar bravoure en het daarvoor benodigde laconieke soort van optimisme.
Recent
29 oktober 2025
28 oktober 2025
28 oktober 2025
26 oktober 2025
23 oktober 2025
21 oktober 2025
Literair Nederland - 10 jaar geleden
27 januari 2016
Herinneringen aan een afwezige moeder
Recensie door Olivier Rieter
De relatie van moeders met hun zonen; het is een thematiek die schrijvers als Adriaan van Dis, Maarten ’t Hart en Arnon Grunberg recent heeft beziggehouden. Dat leverde heel verschillende resultaten op, maar duidelijk is steeds hoe bepalend de rol van een moeder kan zijn.