Hans Tentije publiceert al 40 jaar poëzie. In die tijd evolueerde zijn thematiek van ontgoocheling (omdat de jaren zestig voorbij gingen) in montere melancholie (want alles gaat voorbij, maar herinneringen blijven).
Recensies
Een warm tapijt dat nimmer slijt
Recensie door Angèle van Baalen
Kort voor haar overlijden in 2013 leverde de schrijfster D. Hooijer dit prachtige boek in bij haar uitgever. Het vormt een waardige afsluiting van een schrijverscarrière die tamelijk kort is, omdat ze pas in 2001 op 62-jarige leeftijd debuteerde.
Literaire true crime van groot formaat.
Recensie door Astrid van Wijngaarden
De lugubere titel is er een die je niet direct bij haar zou verwachten: ‘Moord in de bloedstraat & andere verhalen’. Is hier een andere Van der Zijl aan het werk dan de veelgeprezen biograaf van Anna, Bernhard en Heineken.
Grândola, vila morena en wat volgde
Recensie door Adri Altink
Op 25 april 1974 werd met een geweldloze coup een eind gemaakt aan het autoritaire en gewelddadige regiem van premier Caetano, die in 1968 de beruchte dictator Salazar was opgevolgd.
Literatuur als invalshoek
Recensie door Olivier Rieter
Er zijn in de loop der tijd vele visies op het fenomeen reizen geformuleerd. Twee van de meest voorkomende varianten lijken niet met elkaar te verenigen, namelijk dat reizen je horizon verbreedt en dat reizen juist iets is voor mensen met weinig fantasie.
'zwei eins sieben fünf vier sieben drei'
Recensie door Evert Woutersen
Van Michael Chabon (1963) zijn meerdere boeken in het Nederlands vertaald. De bekendste zijn De geheimen van Pittsburgh en Wonderboys. Voor De wonderlijke avonturen van Kavalier &
Tango, tango en nog eens tango
Alles draait om de tango in De eeuw van Carlos Moreno Amador, het romandebuut van Onno Wesseling. De tango als metafoor voor het leven. Liefde, lijden en passie.
Een fotograaf op zoek naar waarheid en schoonheid
Recensie door Evert Woutersen
Taboe (2014) van de in 1964 in München geboren Ferdinand von Schirach heeft een motto ontleend aan de kleurenleer van Herman von Helmholtz (1824-1894). Als het licht van de kleuren groen, rood en blauw zich mengen, dan lijkt dat voor ons wit.
Spel van schrijvers & geschrevene
Fantasie en werkelijkheid. Spaans- Amerikaanse auteurs weten al sinds de jaren ’60 hun lezers te boeien en te vermoeien met hun literair spel tussen deze extremen. Dat ook de Mexicaanse Valeria Luiselli (1983) wel van een spelletje houdt, blijkt uit De gewichtlozen.
Buitenstaanders in de hoofdrol
Recensie door Ina Bieze
De verhalenbundel Tien december van George Saunders werd in januari van 2013 door The New York Times uitgeroepen tot het beste boek van 2013. De 10 bijzondere, zeer verschillende en soms absurdistische verhalen stellen niet teleur;
Over weglopen voor verbondenheid
Door Hella Kuipers
Twee vaders en twee zonen. Een naamloze ik-verteller met zijn zoontje Ruben, diens vriendje Deedee en zijn uit Joegoslavië gevluchte vader Ivan, die nu als een soort Houdini werkzaam is in het Amsterdamse nachtleven.
‘Aan de vruchten zullen ze gekend worden, niet aan hun wortels’
Recensie door Martin Lok
Koos Lotriet mag dan al zestien jaar dood zijn; hij is de onbetwiste hoofdpersoon van de Kroniek van Perdepoort van Anna Louw. Koos Nek, zoals zijn bijnaam luidde, was een blanke Zuid-Afrikaanse landeigenaar.
Recent
29 oktober 2025
28 oktober 2025
28 oktober 2025
26 oktober 2025
23 oktober 2025
21 oktober 2025
Literair Nederland - 10 jaar geleden
27 januari 2016
Herinneringen aan een afwezige moeder
Recensie door Olivier Rieter
De relatie van moeders met hun zonen; het is een thematiek die schrijvers als Adriaan van Dis, Maarten ’t Hart en Arnon Grunberg recent heeft beziggehouden. Dat leverde heel verschillende resultaten op, maar duidelijk is steeds hoe bepalend de rol van een moeder kan zijn.