Haar naam was voor velen bekend door de vermelding daarvan in het toneelstuk Who’s Afraid of Virginga Woolf? – dat noch over haar gaat noch door haar geschreven is.
Recensies
Fotograferen omwille van de wereldvrede
In het Musée Albert-Kahn in Boulogne-Billancourt (Parijs) wordt een unieke collectie van meer dan 72.000 kleurenglasplaten van de meest uiteenlopende volkeren bewaard. De steenrijke Franse bankier Albert Kahn gaf in het begin van de twintigste eeuw aan tientallen fotografen de opdracht om alles en iedereen ter wereld te fotograferen.
Spiegeltje, spiegeltje… Nederland
Duizend-en-een nachtmerries is een bundel verhalen van de uit Irak afkomstige schrijver en dichter Rodaan Al Galidi. Zijn verhaal is bekend: hij vluchtte uit zijn vaderland, zocht asiel in ons land, leerde zichzelf Nederlands en publiceerde inmiddels zes romans en acht dichtbundels, waarvan de roman Hoe ik talent voor het leven kreeg en de dichtbundel Koelkastlicht erg veel aandacht kregen en goed verkochten.
Samen een geheugen
Een jongen scheurt, staand aan de reling van een veerpont, bladzijden uit een boek. Hij laat die wegwaaien in de wind, scheurt daarna het boek doormidden en gooit het in het water.
Roman vol thema's over een bijzondere vriendschap
De personages in de meest recente roman van Alex Boogers zijn tamelijk ongelukkig. Gelardeerd met allerlei andere thema’s, slaagt Boogers erin een liefdevol portret te schrijven van een bijzondere vriendschap.
Het einde van een lange nacht
Vorige romans van Riika Pulkkinen speelden zich expliciet af in Finland en Estland, gebieden die door de eeuwen geteisterd zijn door (Russische) bezetting en overname, en nog maar relatief kort onafhankelijk zijn.
Het korte leven van een vroegvoltooide
Ook als je de achtergronden niet kent, denk je bij het lezen van Hoe heette de hoedenmaker? van Loekie Zvonik toch al: wat een wonderlijk mooi verhaal is dit.
Extaze 24, gewijd aan de fotografie
Ook de komende twee jaar krijgt literair tijdschrift Extaze subsidie van het Letterenfonds. Maar pas nadat protest aangetekend werd tegen de afwijzing van het subsidieverzoek. Dat betekent dat het Letterenfonds uiteindelijk toch vindt dat Extaze aan zekere kwaliteitseisen voldoet, waarbij talentontwikkeling een belangrijke rol speelt: ‘Kwalitatief hoogwaardige literaire tijdschriften dragen bij aan talentontwikkeling in de letterensector.
Laatste edities literaire tijdschriften 2017 - Parelduiker, Tirade en Terras
Niets zo goed voor de literatuur als ingesneeuwd te zijn of door andere ‘maatschappijontwrichtende’ weersomstandigheden het huis niet uit te kunnen. De droom wellicht van menig lezer, om dan eindelijk eens de boekenkast te inspecteren op ongelezen exemplaren, of, voor wie wil weten wat er zoal speelt op het literaire podium, de literaire bladen van a tot z te gaan lezen.
Rusland, mijn Rusland
‘Ik bevond me op het juiste moment op de juiste plaats,’ schrijft Pieter Waterdrinker ergens in zijn jongste, sterk autobiografische roman Tsjaikovskistraat 40. Hier is een man aan het woord wiens leven wordt geregeerd door de bizarre grilligheden van het lot: ‘Misschien berustte alles ook wel op zuiver toeval, want dat is wat het leven mij heeft geleerd: deze wereld wordt geregeerd door willekeur.’
Het verhaal begint wanneer de jonge student Waterdrinker in 1988 wordt benaderd door ene Siderius met de vraag om 7.000 bijbels naar de goddeloze Sovjet-Unie te smokkelen.
Toverboek als inspirerende gids
In de waanzin van de roes van een tranquillizer besluit dichter Martijn Benders tot een zakelijk plan: het openen van een nachtefteling. Een duistere plek van vermaak waar al het groteske en buitenissige de ruimte krijgt.
Ingewikkelde verschijnselen en processen voor leken verklaard
Bij een verspreking maakt iemand een vergissing: hij verklapt een geheim, zegt iets anders dan hij bedoelde, verhaspelt woorden of verwisselt klanken. Het tegenovergestelde, zou je kunnen zeggen, is misverstaan: je hoort iets anders dan wat er in feite wordt gezegd.
Recent
25 januari 2016
Concept als excuus
Het gelukkige schrijven is een bundel van 35 essays. In deze bundel probeert Kees ’t Hart zijn vinger te leggen op wat nu precies ‘het gelukkige schrijven’ is. Hij pretendeert niet het gelukkige schrijven ooit zelf bereikt te hebben.
