Column

  • Inge Meijer

    Een rijkdom

    Een rijkdom

    De eerste zeven jaar van dit millennium woonden we in midden-Portugal. Voor we de stap zetten, las ik alles wat ik kon vinden (wat niet zoveel was) over dat land waarvan ik enkel wist dat het zo onversneden was, de mensen, het landschap, de cultuur.  Portugal, van J. Rentes de Carvalho, was een dankbare leidraad.…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Hazegras

    Hazegras

    Met vertraging viel Aan dezelfde zee. Oostende in de Nederlandse literatuur in de bus. Tweedehands. Op het titelblad een gestempelde naam. Als ik door het boek blader zie ik dat de vorige eigenaar bij sommige auteurs in potlood streepjes, uitroeptekens en een enkele keer ‘niet waar’ in de kantlijn heeft geschreven, met een onvast, oude-mannenhandschrift.…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Moeilijke boeken

    Moeilijke boeken

    Vorige week fietste ik naar een boekpresentatie aan de Prinsengracht, de zon scheen. Eerst fietste ik zes kilometer naar station Dieren, een van de mooiste stations die ik ken. Vandaar met de trein naar Amsterdam. Onderweg las ik in het boek dat gepresenteerd zou worden. De openingszin, ‘Het besturen van een trekker is een daad…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Amechtig

    Amechtig

    Dan is het opeens vakantie, is de tijd tekort voor alles wat nog geregeld moet. Een nieuw badpak bijvoorbeeld, (dat zwemmen in ondergoed moet maar eens afgelopen zijn). We gaan deze zomer naar Terschelling. De kinderen met hun kinderen, met vriend, vriendin, ze komen allemaal langs. Vorig zomer konden we vanwege de pandemie nergens heen,…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Vanwege te hard lachen

    Vanwege te hard lachen

    Op mijn bureau staat een beeldje van de kleine Nicolaas. Grijs jasje, rode stropdas, tas, grote glimlach, hollend naar school. ‘Juf is altijd hartstikke aardig behalve als ze boos op ons is!!’ zegt Nicolaas in een tekstballon op het omslag van het eerste deel. Ik kreeg het als tienjarige van een tante die pertinent geen…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Om de hoek

    Om de hoek

    De geschiedenis ligt om de hoek, al loop ik altijd net even te snel om die te achterhalen. Nu kun je ook niet bij alles stilstaan, alleen die straatnaambordjes al.  Lees ik de ‘Goemans Borgesiusstraat’ in een dorp op de Veluwe, dan blijven mijn gedachten hangen bij die uit het Nederlands en Italiaans samengestelde naam,…

    Lees verder

  • Hettie

    Uiteengespatte verbeelding

    Uiteengespatte verbeelding

    Mijn fantasie gaat regelmatig met mij op de loop. We beginnen in een pittig drafje, dat gaandeweg overgaat in een stevige galop, waarna ik al snel de teugels kwijtraak en we op hol slaan, om na een dolle rit abrupt tot stilstand te komen voor een blinde muur in het doodlopend steegje van de realiteit.…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Agnes in Deventer

    Agnes in Deventer

    Soms kom je iets tegen waarvan je de betekenis onderschatte. De tijd legt zijn eigen lijntjes, die soms korter lijken dan de voorbije jaren in werkelijkheid meten. Ik was vijf dagen in Deventer, de stad die boeken ademt. Ik woonde er tot begin jaren negentig. Nu ik er terug was, beleefde ik opnieuw de uitnodigende…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Nicolien

    Nicolien

    De vrouw van de boekhandelaar leest voor de derde keer Het Bureau van J.J. Voskuil. Ze zit aan de eettafel in de gemeenschappelijke woonkamer van het verpleeghuis. Uitzicht op kantoren en een doorgaande weg. Naast haar placemat, het vierde deel uit de reeks, Het A.P. Beerta-instituut, meer dan negenhonderd pagina’s dik. Samen met enkele andere…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Zelfs de dood

    Zelfs de dood

    Gewenning is het tegenovergestelde van vitaal leven. Maak niets tot gewoonte, laat je niet in slaap sussen, wees weerbaar. Daar denk ik aan als ik De kliniek van de Marokkaanse schrijver Ahmed Bouanani lees. In 1967 was hij negenentwintig jaar en leed aan tuberculose. Hij werd opgenomen in een ziekenhuis in Rabat waar hij een half…

    Lees verder

  • Mariken Heitman

    Roesachtige gedachte

    Roesachtige gedachte

    In de twee jaar dat ik op deze plek een column schreef, heb ik maar een enkele keer over het schrijven zelf geschreven. Raar, als je bedenkt dat het een onderwerp is dat mij bovenmatig interesseert. Misschien wilde ik het vuur binnen houden, zodat het feller brandde. Misschien geneerde ik me gewoon. Dat laatste lijkt…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Keti Koti

    Keti Koti

    Soms freewheel ik blind mijn dagen door, denk dat ik alles wel zo’n beetje weet, van het leven, mezelf, de samenleving, hoe we ons verhouden moeten enzo. Tot zich iets voordoet waardoor ik geactiveerd wordt. Een gesprek op de radio bijvoorbeeld, over Keti Koti, de jaarlijkse dag waarop de afschaffing van de slavernij in Nederland…

    Lees verder