Column

  • Inge Meijer

    Zonder achternaam

    Zonder achternaam

    Vannacht kon ik niet slapen, ging uit bed. Door het badkamerraam keek ik naar buiten, naar de nevel, het diffuse licht rond de lantaarnpaal voor het huis, de stilte. Liep de gang door, duwde de deur van de kamer open die de kamer van mijn jongste dochter was, nu mijn werkkamer is. Over de tafel…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Blinde vlek

    Blinde vlek

    Hoe zou het met? Je opent de zoekmachine en tikt een naam in. Een van de eerste hits is een In memoriam en je schrikt je wild. Is ze dood? Al tien jaar? En al die tijd heb ik het niet geweten? Ik heb het over Minke Douwesz. En meteen voor de goede orde: ze…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Prins of kikker

    Prins of kikker

    Ik werd wakker, dacht aan het meisje in het boek, Ondine. Met haar beeldschone moeder, die geen vaste verblijfplaats voor hen kan vinden, trekt ze van adres naar adres. De moeder is koudbloedig (dat kan, haar moeder is een zeemeermin met benen), maar met een hart vol liefde. Ze houdt zoveel van haar kind, dat…

    Lees verder

  • Istvan Kops

    Romantiek van een boekverkoper

    Romantiek van een boekverkoper

    Hoewel ik al vele jaren lang bijna dagelijks boekwinkels bezoek om boeken te kopen of om inspiratie op te doen, heb ik nooit één moment in mijn leven stilgestaan bij de gedachte om zelf een boekwinkel te beginnen. Zelfs nu heb ik er moeite mee mezelf te zien als iemand die in het boekenvak zit.…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Privé aangelegenheid

    Privé aangelegenheid

    Niets is voor altijd. Wat blijft is omzien, gemiste kansen tellen, over de dood spreken we niet. Heimwee is een vals verlangen. Het buldert af en aan, als de Atlantische oceaan op de kust van Figueira da Foz. Als het buldert, sleep ik met meubels door de kamer, zet de tafel ergens anders, trek gordijnen…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Hospice

    Hospice

    November is voor de doden. De ochtendmist trekt langzaam op als we de stad uitrijden naar een  hospice in de polder. Je kunt er sterven met uitzicht op nieuwbouwwijken. Een man verwelkomt ons met zijn elleboog. ‘Voor de herdenking?’ Er is koffie, een roomsoesje. In de huiskamer klinken de stemmen van zo’n twintig mensen. Daar…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    De reiziger

    De reiziger

    Er staat een jongeman in een oranje hesje aarzelend met een motorzaag bij de haag op de scheidslijn van onze tuin. De motor ronkt, ik open de tuindeur, roep, ‘Hey, hallo!’ Hij hoort me niet. Ik loop naar hem toe. Hij trekt de gehoordempers van zijn hoofd. Hij weet niets van hagen die niet gesnoeid…

    Lees verder

  • Hettie Marzak

    Naar bed

    Naar bed

    Daphne du Maurier schreef met The Pool een betoverend en subtiel verhaal. Het gaat over Deborah, een meisje op de grens van de puberteit, dat zich in verbinding kan stellen met een magische ‘Lady of the lake’ die haar deelgenoot maakt van alle geheimen van de natuur. Ze logeert met haar vervelende broertje bij hun grootouders, deftige en…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Knieën tillen bloemen

    Zaterdagmiddag ging om drie uur mijn timer af. Ik moest een trein halen. Er was de jaarlijkse recensenten borrel van Literair Nederland, nu even tweejaarlijkse borrel. Het feestje was bij antiquariaat Hinderickx & Winderickx in Utrecht. Dus schoenen aan, jas dicht, tas mee. Waar staat mijn fiets, niet tegen de voorgevel, niet tegen de heg…

    Lees verder

  • Eric de Rooij

    Over het spoor (2)

    Over het spoor (2)

    Schrijver Édouard Louis riep in Buitenhof op tot revolutie. Wat een ronkend woord, zegt een oude stem in mijn hoofd. Vanzelf word ik van Louis’ oproep tot een politieke omwenteling geleid naar de verre stemmen van dode familieleden. Allemaal sociaaldemocraten, PvdA-stemmers. Vroeger. Door jaren van neoliberalisme en groeiende welvaart verdween het vraagstuk machtsongelijkheid en klassenstrijd…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Bats, en klaar is Kees

    Bats, en klaar is Kees

    Steen, schaar, papier is een spelletje met de handen, een nulsomspel, een soort kop of munt. De uitkomst bepaalt wie een spel begint, elk kind kent het. Een van de verhalen van Maxim Osipov is getiteld, ‘Steen, schaar, papier’. Waarin een oudere vrouw Ksenia Nikolajevna Knysj, de schoolmeester Sergej Sergejevitsj en Roxana, een zwijgzame jonge vrouw, de…

    Lees verder

  • Istvan Kops

    Jongeren lezen graag

    Er is veel gezegd en geschreven over de ontlezing van Nederland. Ook of vooral onder jongeren. Het is een zorg die wereldwijd wordt gedeeld. Philip Roth sprak in een interview in 2000 al de uit dat hoewel er altijd romans zullen blijven worden geschreven de lezer zou uitsterven als gevolg van alles wat er op…

    Lees verder