Thornhill is een graphic novel waarin we de verhalen volgen van twee meisjes. Het verhaal van Mary wordt verteld aan de hand van fragmenten uit haar dagboek uit 1982. Deze fragmenten worden afgewisseld met paginagrote illustraties die het verhaal vertellen van Ella dat in 2017 speelt. Het landhuis Thornhill staat in beide verhalen centraal. In 1982 was Thornhill een weeshuis voor meisjes, in 2017 staat het landhuis leeg en is het vervallen. Maar er is meer dan het oude landhuis dat de beide verhalen verbindt. Hoop en wanhoop, vriendschap en verraad, vertrouwen en verdriet, maar bovenal eenzaamheid zijn de thema’s die Pam Smy in haar boek verwerkt. Of zij dit doet met tekeningen of met tekst, je voelt de emoties en de spanning. Met ieder dagboekfragment en met iedere tekening leer je de hoofdpersonen beter kennen en begrijpen. Je wordt meegenomen in hun emoties, hun wil om te leven en te overleven. De informatie die je krijgt wordt knap gedoceerd en afgewisseld. Je krijgt een gevoel – of misschien is het hoop – welke richting de verhalen opgaan, maar zeker weet je dat niet. De vertaling van het dagboek door Imme Dros draagt daar zeker aan bij. Je hebt geen moment het gevoel dat je een vertaling leest, en de emoties worden goed verwoord.
