Masja’s wolvenhart gaat van boem boem in Wolvenweer van Simon van der Geest. Haar hart klopt sneller en sneller voor de stoere en lieve wolf Iwan. ‘Boemboem boemboem boemboem.’ Iwan is haar vriend. ‘Hij is groot en stoer en sterk als een beer.’ Masja denkt elke dag aan hem en droomt elke nacht over hem. Ze wil hem vragen of hij haar wolf wil zijn. Maar dan, als de maan vol en hoog aan de hemel staat, gebeurt er iets met Iwan. Het laat Masja haar hart opnieuw sneller kloppen. Alleen is het deze keer van schrik.
‘Wil je mijn wolf zijn?’ vraagt Masja. Iwan antwoordt: ‘Ik wil… Ik wil plassen.’ Dat is natuurlijk niet het antwoord waar Masja op had gehoopt en dan wil Iwan ook nog eens op een wc plassen. ‘Maar je bent een wolf! Een wolf plast tegen een boom! Niet op de wc!,’ probeert Masja nog. Maar ze kan Iwan niet tegenhouden. Ze hoort gepiep en gejank en ze vraagt zich af of het wel goed met hem gaat. Ze rukt de deur open en schrikt: In de wc staat een man. Ze wil eerst niet geloven dat het echt Iwan is die voor haar staat, maar concludeert na een tijdje dat het toch waar is: ‘Mijn Iwan is nu een dun, slap ventje.’ Het laat haar hart stilstaan. ‘Wat moet ik met een mens?’ Denkt ze. ‘Ik kan wel janken.’
Niet zomaar een man
Ook bij de volgende volle maan verandert Iwan in een mens met een das om en een pak aan. Alle wolven lachen hem uit. En Masja? Die zegt niks. ‘Ik sta erbij en kijk ernaar. Ik steek geen poot uit.’ Maar als het dunne ventje even later voor Masja’s hol staat, omdat de wolven achter hem aanzitten, laat ze hem toch binnen. Dan ontdekken ze dat Iwan niet zomaar in een man is veranderd, maar in een heuse weerman! En hij voorspelt dat er een zware storm aankomt… Maar willen Masja en de andere wolven weerman Iwan wel geloven nu hij geen stoere wolf meer is?
Spanning, humor en veel tekeningen
Wolvenweer is een nieuw boek in de Tijgerlezen reeks van uitgeverij Querido. Deze serie staat voor gelukkig (leren) lezen. Met het doel dat kinderen zelf het boek kunnen kiezen waar ze aan toe zijn. Geen technische leesniveaus, maar boeken die voldoen aan de belangrijkste criteria van kinderen: ze zijn spannend of grappig en ze hebben veel illustraties. In Wolvenweer zit het alledrie.
Van der Geest gebruikt korte zinnen die fijn en makkelijk te lezen zijn, maar die ook mooi zijn. Zoals: ‘Hoor je mijn hart? Boemboem boemboem… Het is net een paard. Een paard dat naar jou toe wil rennen.’ Daarnaast is het boek gevuld met humor, zowel in het verhaal zelf, als in de taal en in de tekeningen.
De tekeningen van Karst-Janneke Rogaar zetten niet alleen de sfeer goed neer, ze zijn echt onderdeel van het verhaal. De zwart-witte wolven met felgele ogen komen met alle bijbehorende emoties voorbij. Grommend, zwijmelend, lachend of angstig. Elke emotie is pakkend geschetst. Letterlijk: je kunt vaak de lichte potloodlijnen nog zien. De handgeschreven woorden en korte zinnen in tekstballonnetjes die erbij staan maken het tot een speels geheel. De vormgeving is ook door Rogaar gedaan, misschien dat daarom alles samen zo goed klopt.
Het kloppende hart
Wolvenweer is een boek waar beginnende lezers veel plezier van zullen hebben, zowel alleen als samen. Met thema’s als verliefdheid, vriendschap en verandering is er genoeg om over te praten. Al zullen de mooiste geluiden tijdens het lezen te horen zijn: gegniffel, gelach en boemboem boemboem: het kloppende hart van gelukkige lezers.
Literair Nederland is bezig met het opzetten van Jong Literair Nederland. Om alvast in de stemming te komen, zullen er zo nu en dan recensies over kinder- en jeugdboeken op Literair Nederland verschijnen. Wij zijn nog op zoek naar recensenten. Ben je bekend in de kinderboekenwereld? Lees je kinderboeken en lijkt het je leuk ze te recenseren, laat het ons weten of stuur alvast een proefrecensie op! mohana@literairnederland.nl of carolien@literairnederland.nl