Op Radio 1 zendt de EO dagelijks het programma Dit is de Dag uit waarbij steevast een dichter wordt uitgenodigd een sneldicht te schrijven bij een onderwerp van de uitzending. Uitgeverij Brandaan bundelde de vijftig beste gedichten. Een stoet aan sneldichters, cabaretiers en liedjeszangers passeerde de revue. Ingmar Heytze, Hanz Mirck, Wietske Loebis, Thomas Möhlmann, Frank van Pamelen, Ruben van Gogh, Alexis de Roode, Daniël Dee en Rikkert Zuiderveld om er maar enkelen te noemen. De dichters hadden dus vaak maar een uur de tijd om iets te brouwen. Vreemd genoeg staat dit de kwaliteit van deze 50 verzen niet in de weg. Een dichter blijft kennelijk een dichter ook al staat deze onder tijdsdruk. Eerlijkheidshalve zij hier wel gezegd, dat er veel gedichten zijn verdwenen en ook zijn dichters na een slecht optreden niet nog eens gevraagd voor de uitzending. Dat is verstandig geweest van de programmamakers. De bijzondere verzen overtuigen. Zo was Alexis de Roode getuige van de aanslag op koningin Beatrix bij de Naald in Apeldoorn, toen de uitzending hot from the spot werd uitgezonden op nog geen 100 meter van de plaats des onheils:
‘Koninginnedag 2009’
De koningin was een wandelende bloem vandaag
de Loolaan een warme mensenhaag
het koninklijk huis was van iedereen
wij allen een beetje koning vandaag.
Maar 1 man voelde zich koning te veel;
een auto ging dwars door de mensen heen.
Maxima zag het, hand aan haar mond.
Het Nederlands volk grijpt naar het hart.
De vlaggen werden witte lakens.
Oranje maakt plaats voor zwart.
Vier mensen niet meer: Ontferm U Heer.
De meest uiteenlopende onderwerpen komen aan de orde en dat is eigenlijk wel een voordeel van deze bundeling. Het brengt variatie en verrassing. Wat te denken van een Ode aan de postbode of van verzen over hoofdrekenen, de kredietcrisis, Afghanistan, de PVV, de taxi, JSF en Europa? Het mooiste, ontroerendste gedicht werd door Thomas Möhlmann gemaakt. Aanleiding was een wanhoopsactie van een 42-jarige Iraanse asielzoeker die van een brug bij Nijmegen wilde springen, omdat hij dreigde te worden uitgezet:
‘Hier vandaag’
Bij Nijmegen staat een man op de boog
op de tweede boog van een brug en
een stuk verderop begint een ander
een ander leven, beantwoordt iemand
rustig vragen vanuit zijn werkkamer
gewoon en choquerend als zuurkool:
dingen worden op de agenda gezet
met een doel, met alle stoplichten
uit, met zo min mogelijk lastendruk.
Waar velen verantwoordelijk zijn
zijn weinigen verantwoordelijk dus
per saldo komt het geweten van buiten.
We maken klanten van burgers en
beleggers van spaarders, redden rozen
van de straat en we komen geen stap
vooruit maar de remmen zijn los, daar
betalen we voor, de verantwoordelijk-
heid wordt eerlijk verdeeld onder
anderen en op de boog aan het eind van de rit
staan de rustgevende regels, de verkeershinder
wordt verminderd, gekoesterd, hervat.
Een ander hoogtepunt is het fraaie Spree killer van Ingmar Heytze n.a.v. het bloedbad dat een 17-jarige Duitse scholier aanrichtte op een school. Een lichtere noot verzorgt Wietske Loebis met haar light vers over probleemwijken. Tuinstraat 33c/ na het stuken en behangen/ eventjes de vloer vervangen(…). Ze treedt duidelijk in de voetsporen van Drs.P. En ook Frank van Pamelen, die dagelijks in de krant voor politieke verzen zorgt levert een lichtere bijdrage.
Het is zoals scheidend programmapresentator Arie Boomsma, die afzwaait bij de EO uitroept: “Leve de Poëzie!”
Een bundel om van te snoepen.