Literair Nederland

‘Mensen op drift’. Zo omschreef Reinier van Houwelingen de hoofdpersonages in de verhalenbundel van Rob Verschuren, Stromen die de zee niet vinden. 

Dat zou ook wel eens kunnen gelden voor de hoofdpersonen in zijn nieuwe boek Tyfoon waarin drie kinderen afspreken altijd bij elkaar te zullen blijven. Dat loopt natuurlijk anders. Een burgeroorlog voorkomt dat, en alle drie maken ze een andere keuze. Maar de verbinding blijft.

Tyfoon speelt zich af in een fictief land, dat veel overeenkomsten vertoont met Vietnam. Het is verhaal over een bijzondere driehoeksverhouding, maar tegelijkertijd een kroniek van een veranderende samenleving, waarin traditionele waarden goedschiks of kwaadschiks plaats moeten maken voor nieuwe.

Rob Verschuren woont en werkt in Vietnam. Op de website Trefpunt Azië waar hij aan bijdraagt wordt hij als volgt geïntroduceerd: ‘In zijn hangmat aan de Zuid-Chinese Zee schrijft hij reclame voor klanten en fictie voor zijn plezier.’

Mary Beard ontdekte al vroeg dat de kansen in het leven voor mannen en vrouwen niet gelijk zijn. Ze ging niet naar de universiteit van haar keuze omdat de mogelijkheden voor vrouwen daar beperkt waren.

Inmiddels is zij een van de bekendste classici in het Verenigd Koninkrijk. In haar boek Vrouwen en macht toont ze ‘hoe in de geschiedenis machtige vrouwen behandeld zijn.
Haar voorbeelden komen uit de klassieke oudheid en het hier en nu, en ze leggen de culturele pijlers onder een eeuwigdurende misogynie bloot.’

Michael Tedja is een Nederlandse kunstenaar. Hij schildert, tekent, maakt installaties en is schrijver. Zijn nieuwe boek, Briljante man schreef hij parallel aan de productie van de tekeningen voor zijn tentoonstelling Hypersubjective, een solovoorstelling in het Centraal Museum in Utrecht.

Op de website van het Museum staat dat Hypersubjective ‘wordt gevormd door een overweldigende installatie, bestaande uit honderdvierendertig grote tekeningen. In deze installatie onderzoekt Tedja de mogelijkheden van zijn beeldtaal op papier. De reeksen tekeningen laten zich vergelijken met hoofdstukken uit een boek.’

‘Briljante man laat met eenzelfde energie en scheppingsdrang als in de tekeningen thema’s opborrelen. Een greep: racisme, kunst, kunstenaarschap, schrijverschap, maatschappelijke chaos. Dit alles in een experimentele, hoogst oorspronkelijke en associatieve stijl. In de tentoonstelling is het originele handgeschreven manuscript te zien.’