Ik ga naar de schapen
‘Een schapenstal.
Bij benadering in het midden van een uitgestrekte weide.
Het is de bijzondere plek waar Andrej, Simone, Tove en Rocco allemaal wel eens zitten. Soms samen. Meestal alleen.
In de schapenstal wordt weinig tot niets gezegd.
Dat ligt vermoedelijk aan de schapen die altijd in de meerderheid zijn en de bezoekers onbeschaamd en indringend aankijken. Hun leider is een oude dikke ooi die met haar grote mooie blauwe ogen iedereen het zwijgen op kan leggen.’
Zo begint Ik ga naar de schapen waar de Vlaamse Marieke De Maré onlangs in Den Haag de F. Bordewijkprijs 2024 voor ontving, de jaarlijkse prijs voor het beste Nederlandstalige prozaboek. De Maré is niet alleen schrijver maar ook theatermaker, radiomaker, docent aan de kunstacademie en actrice. In 2020 debuteerde zij met Bult.
De jury: ‘Een kleinood om te koesteren’. ‘Met dit poëtische werk laat De Maré zien hoe literatuur uitersten kan verenigen. Deze roman spreekt krachtig over mensen die voornamelijk zwijgen, is lichtvoetig én zwaar, en zowel pijnlijk herkenbaar als volkomen vervreemdend.’
Een kniebuiging voor de ezel
In literaire kringen kent men Anton Valens (1964 – 2021) vooral van zijn debuut Meester in de hygiëne waar hij o.a. Geertjan Lubberhuizenprijs voor Literaire Prozadebuten voor ontving, en van andere (genomineerde en bekroonde) werken als Het boek ONT en Het compostcirculatieplan.
Valens was echter opgeleid als kunstenaar. Hij deed de Rietveld Academie en de Rijksacademie. Na zijn afstuderen ging hij in de thuiszorg werken om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Deze ervaring werd basis van Meester in de hygiëne.
Anton Valens heeft ook over zijn vak als kunstschilder geschreven.
In Een kniebuiging voor de ezel schrijft hij in zijn herkenbare, geestige en lichtkritische stijl over zijn vak en de technieken van een kunstschilder. In dit boek is tevens een groot aantal afbeeldingen van zijn tekeningen, voorstudies en schilderijen opgenomen.
Zoals zij het ziet
Zoals zij het ziet is na Verboden schrift het tweede boek van de schrijfster Alba de Céspedes dat in vertaling bij Meridaan Uitgevers is verschenen. De Céspedes was in Italië in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw een succesvol auteur van gedichten verhalenbundels en romans. Tijdens de oorlog zat zij in het verzet en werd twee keer opgepakt. In Nederland is zij nog vrij onbekend, maar in Italië behoort zij tot de klassiekers.
In Zoals zij het ziet verwerkt ze niet alleen ervaringen uit haar leven in een voor vrouwen verstikkende en patriarchale tijd, maar ook haar oorlogservaringen. Haar werk is feministisch, zeker voor die tijd, haar debuut Verboden schrift werd bij verschijnen gecensureerd omdat de vrouwelijke personages daarin te zelfstandig zouden zijn.
