‘Ik ben de Dood.
Zoals het
Leven leven is
ben ik de dood.’
Zo begint het verhaal Jij en de Dood, geschreven door Elisabeth Helland Larsen en geïllustreerd door Marine Schneider. De vertaling van Alicja Gescinka leest als een filosofisch gedicht. De Dood fietst door een dromerig landschap en neemt mensen en dieren met zich mee.
[…]
Schneider maakte dromerige, lieflijke tekeningen bij het verhaal. Ze scheppen een prachtig beeld. De Dood is een meisje op een fiets, ze heeft bloemen in haar haar. Ze draagt een zwarte jurk en lijkt hier en daar ook op een vogel. Ze zweeft op een schommel en strooit bloemen in het rond, of ze dobbert in een bootje in een lichtblauwe zee. Op alle prenten is veel natuur te zien, vogels, dieren, bomen, insecten, bloemen. Leven leren we kennen als een bruin-roze meisje. Leven en Dood, ze horen bij elkaar.
Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.
