Een aantrekkelijk reisverhaal schrijven is nog een hele kunst. Naast woordkeus is de stijl van essentieel belang. Het zijn vaak de beschrijvingen van de kleine dingen die een reisverhaal groot maken. Neem bijvoorbeeld deze zin:
‘Als de Italiaanse aanklager op een stille zaterdagochtend Boog het stadspark in leidt, turen de twee zonnebrillen het pad af om naderende wandelaars te monsteren op dreigingspotentieel.’
Dit is een zin uit één van de reisverhalen van de bundel De zon is het probleem niet, van Daniël Rovers. In deze zin loop je mee met de aanklager. Je ziet voor je hoe hij stilstaat aan de ingang van het park, wachtend op een teken van ‘de twee zonnebrillen’. De zin krijgt nog meer effect door het humoristische aspect; er wordt niet gesproken over bodyguards, maar over ‘de twee zonnebrillen’. Juist de focus op deze details, maakt dit tot een fantastische zin. In dit verhaal is de hond Boog de hoofdpersoon. Boog woont in Pristina, Kosovo, samen met zijn baas die officier van justitie is en verder niet bij naam wordt genoemd. Dit verhaalperspectief is niet alleen erg origineel, maar geeft Rovers ook meer ruimte om het leven in Pristina te beschrijven. Als de schrijver had gekozen voor een meer standaard perspectief en de officier van justitie had laten vertellen over zijn werk en de politieke situatie in Pristina, dan had hij de dingen nooit zo uitvoerig kunnen beschrijven.
Rovers houdt van aparte perspectieven. In De zon is het probleem niet gebruikt hij vaak een onverwachte invalshoek. Inhakend op actuele thema’s, reist hij af naar Limburgse Someren-Eind, waar in 2010 de PVV- stemmers de CDA’ers van hun zetels dreigen te stoten. Om een indruk te krijgen van de veranderingen die zich afspelen in de regio gaat Rovers niet in gesprek met de voorman van een politieke partij, zoals je zou verwachten, maar met een gewone inwoner van de stad. Zonder te spotten weet hij haar oer-Hollandse verhaal op humoristische manier te vertellen, waarbij de kracht weer ligt in het beschrijven van details als de inrichting van het huis en de inhoud van reclamefolders.
Waar veel van de verhalen die zijn opgenomen in deze bundel nog een speels karakter hebben, is Rover’s stuk over Lampedusa veel serieuzer. In lange zinnen vol bijvoeglijk naamwoorden en komma’s beschrijft hij wie hij tegenkomt op zijn reis van Amsterdam naar een vluchtelingenkamp op het Italiaanse eiland. Hierin laat Rover zijn journalistieke talent schitteren. De gedetailleerde beschrijvingen over alles wat hij meemaakt op zijn reis worden aangevuld met scherpe observaties, duidelijke uitleg en mooie persoonlijke belevingen van zijn gespreksgenoten.
Sommige van de verhalen in De zon is het probleem niet zijn al eerder gepubliceerd in kranten en tijdschriften. Andere worden nu voor het eerst aan de wereld getoond. Gebundeld tonen ze de kracht en het brede talent van een schrijver die nog meer mag gaan reizen om dit soort prachtige werken te schrijven.
